សុំ​រិះ​គន់ បារខេម​២០១០


អ្ហែម! ង៉ៃ​នេះ​សុំ​រិះ​គន់​បារ​ខេម ដើម្បី​ស្ថាបនា ទៅ​ថ្ងៃ​ខាង​មុខ! តែ​មុន​រិះ​គន់ សូមយាយ​តិច​សិន​ដែរ! ញ៉ុម​បាន​ចុះ​ឈ្មោះ អន​ឡាញ ហើយ​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​បាន​ទៅ សេចក្ដី​រំពឹង​នឹង​បាន​ជួប​មុខ​បងប្អូន​ក្នុង​ភូមិ​វ៉ើត​ប្រេស ព្រោះ​តោង​ដឹង​ថា បើ​មាន​កម្ម​វិធី​អាយធី​ផ្សេងៗ ជៀស​មិន​ផុត​ពី​ដៃ  និង​ក្រសែរ​ភ្នែក​របស់​បងប្អូន​ភូមិ​យើង​ទេ!

អូឃេ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ៖

  1. ពេល​ចូល​ទៅ​ដល់​បរិវេណ​សាលា ជា​កន្លែង​រៀប​ចំ​ហ្នឹង ពេល​ផ្ញើរ​ម៉ូតូ​ហើយ អត់​មាន​អ្នក​មក​នែនាំ​ផ្លូវ (host) អ្នក​ខ្លះ​មិន​ដែល​មក​សាលា​ហ្នឹង​ផង​ ចេះ​តែ ទៅ​តាម​គេ​ទៅរក​កន្លែង​ទៅ ដូច​ជា​ញ៉ុម​ជាដើម កិកិកិ
  2. ប្រើ​ប្រពន្ធ័​ចុះ​ឈ្មោះ អនឡាញ តែ​មិន​យក​មក​ប្រើ ព្រោះ​គ្រាន់​តែ​ចង់​បាន​ស្ថិតិលើ​អន​ឡាញ​ប៉ុណ្ណោះ
  3. ចុះឈ្មោះ​លើ​អន​ឡាញ ដាក់​ថា​ប្រើ​ពាក់​អាវ​យឺត​ទំហំ​អី? ញ៉ុម​ដាក់​ទំ​ហំ​ហើយ ដល់​ទៅ​បាន យ់ាប់​ហ្មង​ ដូច​ខ្ចី​អាវ​គេ​មក​ពាក់!
  4. ជា​បារខេម ទាក់​ទង​នឹង​ប្រពន្ធ័​បច្ចេក​វិទ្យា តែ​មិន​បាន​យក​ប្រពន្ធ័​បច្ចេក​វិទ្យា​មក​ប្រើ​ទេ
  5. ចូល​ទៅ​ដល់​កន្លែងប្រជុំ​ចាប់​ផ្ដើម អាងឹត​បន្តិច
  6. អត់មាន​កង្ហារដាក់ ញ៉ុម​បែក​ញ់ស ចង់ក្លាយ​ជា​ស្ទឹង​ហើយ
  7. មើល​មុខ​គណះកម្មការ​មិន​ឃើញ ព្រោះ​ញ៉ុម​គុយ​ឆ្ងាយ​ពេក
  8. ពិធី​ករ និយាយ​អាក់អ៊ួល ដូច​មិន​សូវ​ដឹង​ព័ត៌មាន​ច្បាស់។ ពិធី​ករ​និយាយ​ភាសារអង់​គ្លេស​មិន​សូវ​ល្អ លក់​មុខ​ណាស់​ញ៉ុម! និយាយ​អត់​សូវ​មាន​ protocol គឺ​មិន​ចេះ​ក្នុង​ការ​និយាយ​ជា​ពិធីករ ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​រាប់​រយ​នាក់ ស្រែក​គំហកៗ ដាច់​ៗ អត់​ទន់​ភ្លន់។
  9. អត់​មាន​ផែន​ទី​សំរាប់​បង្ហាញ​ផ្លូវ​ពី​ទី​កន្លែង​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​បទ​បង្ហាញ​របស់​ក្រុម​ផ្សេងៗ
  10. កន្លែង​តាំង​បង្ហាញ សំរាប់​ក្រុម​ហ៊ុន​ផ្សេងៗ និង​ក្រុម​ផ្សេងៗ​តូច​ចង្អៀត បរិយាកាស​មិន​ល្អ ស្អុះ​ស្អាប់
  11. អត់​មាន​បណ្ដាញ​ភ្លើង​សំរាប់​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់ ឬ​យក​លេបថប់​មក​ជាមួយ! អត់​បាន​ប្រាប់​មុន​ទេ ថា​ត្រូវ​យក​ព្រី​មក​ផង!
  12. អ្វី​ដែល​ធ្វើ​អោយ​ញ៉ុម​សើច​ជាង​គេ គឺ​នៅ​ បារ​ខេម មាន​គេ​លក់​ពងមាន់! កិកិកិ
  13. មិន​ទាន់​រក​នឹក​ឃើញ​រ៉េ

ញ៉ុម​ក៏​បាន​ជួប​ជាមួយ​នឹង​ វណ្ណះ នៅ​ខ្មែរ​អូអេស ហើយ​និយាយ​ពី​ចំណុច​ខាង​លើ​នោះ​ខ្លះ​ដែរ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ប្រាប់​ដែរ​ថា ដោយ​សារ​តែ​ការ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​កម្ម​វិធី​ មិន​មាន​គ្រប់​គ្រាន់ ចឹង​បើ​សាលា​គេ​អនុញ្ញាតិ​អោយ​ប្រើ​ហើយ ប្រើ​អាគារ​ហ្នឹង​សិន​រូវ!

ក៏​មាន​ចំណុច​ល្អ​ដែល​ញ៉ុម​បាន​ជួប​ប្រទះ

  1. បាន​ជួប​មិត្ត​ថ្មី​ៗ ជា​ពិសេស​មិត្ត​ភូមិ​វ៉ើត​ប្រេស​ហ្នឹង​ម៉ង!
  2. បាន​នំ​ញ៉ាំ និង​ទឹក​មួយ​ដប
  3. អាវ​យឺត​ហ្វ្រី​មួយ
  4. ទទួល​បទ​ពិសោធន៍​ថ្មីៗ តាម​វគ្គ​បង្ហាញ (តែ​ញ៉ុម​អត់​នៅ​ផង)
  5. ផ្ដល់​ឱកាស​ដល់​យុវជន ស្មគ្រ័​ចិត្ត​ជួយ​ចូល​រួម
  6. នឹក​មិន​ទាន់​ឃើញ

ចឹង​ទាំង​នោះគឺ​ជា​អ្វី​ដេល​ញ៉ុម​មើល​ឃើញ​ទេ បើ​គួរ​ពុំ​គួរ កុំ​ប្រកាន់​អី!

ការ​ឈឺចាប់​ដោយ​គ្មាន​ព្រំដែន


វា​មិន​មែន​ជា​ចំរៀង​មួយ​បទ​ ដែល​គេ​និពន្ធ​ឡើង​ ដើម្បី​ច្រៀង​កំដរ​អារម្មណ៍​ដល់​ប្រជា​ជន​នៅ​ទូ​ទាំង​​សកល​លោក​នោះ​ទេ។ ហើយ​វា​ក៏​មិន​មែន​ជា​កំណាព្យ​មួយ​ដែល​​តែង​ឡើង​ដើម្បី​សំសាន្ដ​ចិត្ត​ ធ្វើ​និយាយ​ពី​ការ​ឈឺ​ចាប់​នៅ​ពេល​ដែល​បាត់​បង់នរណា​ម្នាក់​នោះ​ឡើយ ឬពើ​ប​ប្រទះ​នូវ​ហេតុ​ការណ៍​ក្នុង​ជីវិត របស់​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ​នោះ​ឡើយ! តើ​វា​គឺ​ជា​អ្វី​ទៅ?

វា​ជា​ផ្ទាំង​គំនូរ​ដែល​បាន​បរិយាយ​ពី​ភាព​ពិត​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នី​មួយៗ ខ្ញុំ​បាន​ពើប​ប្រទះ​រូប​នេះ​នៅ​ក្នុង​រូប​ Profile ហ្វេស​ប៊ុក របស់​មិត្ត​ខ្ញុំ​ម្នាក់ ហើយ​រូប​នោះ​​វា​បាន​ទាក់​ទាញ​នូវ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​ខ្ញុំ បន្ទាប់​មក​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​រក​រូប​បន្ថែម​ទៀត៖

អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ទ្វីប​អាព្រិក គឺ​ជន​ជាតិ​ឯង​សំលាប់​គ្នា​ឯង!

នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ិ ពេញ​ទៅ​ដោយ​ទឹក​ជំនន់ និង​ព្យុះ ស៊ូណាមិ

ចុះ​រូប​ចុង​ក្រោយ​នេះ​វិញ? ជា​អ្វី​ដែល​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន​ឡើង​ដល់​ប្រទេស​កម្ពុជា​មែន​ទេ?

ចង់​ទៅ​មើលនៅ​ក្នុង​វែប​សាយផ្ទាល់ ចុច​ទី​នេះ

ចង់​ញ៉ាំ​នំ​លោក​ខែ


រដូច​ភ្ជុំ​ជិត​ចូល​មក​ដល់​ហើយ បន្ទាប់​ពី​បុណ្យ​ប្រពៃ​ណី​របស់​បងប្អូន​ជន​ជាតិ​ចិន​គឺ សំពះ​លោក​ខែ​ហើយ គឺ​ដល់​រដូវ​ភ្ជុំ​របស់​ខ្មែរ​យើង​ហើយ។ តែក្នុង​រដូវ​ដែល​បងប្អូន​ជន​ជាតិ​ចិន និងកាត់​ចិន​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​សំពះ​លោក​ខែ​របស់​គាត់ គឺ​គាត់​មាន​នំញ៉ាំ​លោក​ខែ​ញ៉ាំ។

ឱលោក​អ្នក​ដែល​មាន​នំ​ញ៉ាំ​អើយ​ សូម​ចែក​រំលែក​ខ្លះ​មក! ញ៉ុម​អត់​កាត់​ខ្សែ​ចិន​ អី​រ៉េ តែ ចង់​ញ៉ាំ នំ​ហ្នឹង​ដែរ។ បើ​មាន​សល់​ច្រើន កិកិកិ សុំ​ញ៉ា​ដែរ​មក។ ង៉ៃ​ហ្នឹង​ដូច​ហៀរ​ទឹក​មាត់​ចង់​ញ៉ាំ​នំ​ហ្នឹង​ដូច​អ្នក​ចាញ់​កូន​ម៉េច​ទេ​ញ៉ុម។ ដឹង​ថា​ផ្ទះ​សៀវ​ហេង​មាន​ច្រើន​ណាស់ ប្រហែល​ជា​សៀវ​ហេង​នឹក​ឃើញ ឬ​បើ​បាន​ឃើញ​សេចក្ដី​ប្រកាស​នេះ ក៏​គួរ​តែ​មាន​ចិត្ត​ខ្លះ​ដែរ​តូវ! កុំ​ចិត្ត​អាក្រក់​ពេក

បើ​មាន​បងប្អូន​អ្នក​ភូមិ​ណា​សល់! កិកិកិ ញ៉ុម​ចង់​ញ៉ាំ!! ង៉ៃ​ហ្នឹង​សុំ​តាម​ត្រង់​ហ្មង!

បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រឆ្នាំ២០១៥


កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ពេល​ល្ងាច ញ៉ុម​និង​ក្រុម​គ្រួសារ​បាន​ទៅ​លេង​ការ​តាំង​ពិពណ៌​មួយ​នៅ​ម្ដុំ​សួន​រូប​សំណាក​មិត្ត​ភាព​កម្ពុជា​ វៀត​ណាម​ ជិត​វត្ត​បុទុម។ ពេល​ទៅ​ដល់​អ្វី​ដែល​ញ៉ុម​ចាប់​អារម្មណ៍​ជាង​គេ​ គឺ​បដា​មួយ​ដែល​មាន​ដាក់​ចំណង​ជើង​ថា យើង​អាច បញ្ចប់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥

ពេល​ឃើញ​ភ្លាម​ញ៉ុម​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ពាក្យ​ បញ្ចប់​ភាព ក្រី​ក្រ​នៅ​ឆ្នាំ២០១៥​ ណាស់ ហើយ​ញ៉ុម​ក៏​ចង់​ឃើញ​​ថា​តើ​រដ្ឋា​ភិបាល​នឹង​ធ្វើ​អ្វី​ដើម្បី​បញ្ចប់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នេះ?

តើរដ្ឋា​ភិបាល​នឹង​មាន​វិធានការណ៍​អ្វីទៅ? ថ្មី​ៗ​នេះ​ញ៉ុម​ក៏​បាន​ឃើញ​ប្រធាន​បទ​​មួយ​របស់​ មិត្ត​យើង​ម្នាក់​ក្នុង​ភូមិ​យើង​នេះ និយាយ​ពី ការ​ពន្លឿន​ភាព​ជោគ​ជ័យ​នៃ គោល​ដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្សវត្សរ៍ ហើយ​មែន​។

ប្រសិន​បើ​រដ្ឋា​ភិបាល​ធ្វើ​បាន​មែន​នោះ​ជា​ជោគ​ជ័យ​មួយ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជាហើយ តែ​ជា​សំនួរ​សួរ​ថា តើ​រដ្ឋា​ភិបាល​នឹង​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ក្នុង​ការ​បញ្ចប់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​យើង? បន្ត​អាន “បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រឆ្នាំ២០១៥”

ល្វីង ជូរ ចត់ ចុងក្រោយ ផ្អែម


ង៉ៃ​ហ្នឹង​ទៅ​ផ្សា​ម្ដុំ​ភូមិ​យើង​ហ្នឹង​​ថា​ទៅ​ទិញ​ខោអាវ​អោយ​កូន​ស្លៀក​ហែល​ទឹក​សំរាប់​ថ្ងៃ​កំណើត ទិញ​បាន​ហើយ​ក៏​ហួស​ទៅ​ទិញ​ម្ហូប​បន្តិច លុះ​ដើរ​ដល់​កន្លែង​លក់​បន្លែ​រ​មួយ​ក៏​ប្រទះ​ឃើញ​ផ្លែ​ព្រៃ​មួយ​ប្រភេទ​នេះ​ ដែល​ញ៉ុម​កាល​ពី​តូចៗ​ ចូល​ចិត្ត​ញ៉ាំ​ណាស់។ បងប្អូន​យើង​នៅ​តាម​ជន​បទ​ស្រុក​ស្រែ ប្រហែល​ជាស្គាល់​ផ្លែនេះ ឬ​ក៏​មិន​អាច​ស្គាល់​ក៏​ថា​បាន​ដែរ។​​  ញ៉ុម​ទិញ​ហើយ​ ក៏​ហុច​អោយ​ប្រពន្ធ​សាក​មើល! ហិហិហិ ខាំ​ញ៉ាច់ ធ្វើ​មុខ​ជូរហួញ ចង់​យក​បោះ​ចោល​ តែ​ញ៉ុម​បាន​អោយ​គាត់​សាក​រហូត​ដល់​អស់​មួយ​ផ្លែ! អត់​ចូល​ចិត្ត​សោះ! ញ៉ុម​ទិញ​កន្លះ​គឺ​ឡូ ៛១៥០០​ យក​ទៅ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ទុក​ញ៉ាំ និង​មក​ទទួល​បងប្អូន​យើង​ពេល​ដែល​កាត់​មក​លេង​ផ្ទះ​ញ៉ុម​នៅ​ង៉ៃ​នេះ។

រស់​ជាតិ​របស់​វា​ នឹង​ធ្វើ​មិន​អោយ​យើង​ចូល​ចិត្ត​រ៉េ ព្រោះ​វា​នឹង​មាន​រស់​ជាតិ​ ល្វីង ជូរ ចត់ និង​ពិបាក​លេប​បន្តិច តែ​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ញ៉ាំ​អស់ ពេល​ផឹក​ទឹក​ទៅ​វា​នឹង​មាន​រស់​ជាតិ​ផ្អែម​តាម​បែប​ធម្មជាតិ ស្រាល ស្រទន់ និង​គួរ​ចង់​អោយ​ញ៉ាំ​ម្ដង​ទៀត។ បើ​ញ៉ាំ ផ្លែ​ហ្នឹង​ត្រូវ​ញ៉ាំ​ជាមួយ​អំបិល​បុក​ម្ទេស អោយ​ហិរ​តិច​បាន​ឆ្ងាញ់។

តាម​ពិត​ផ្លែ​ហ្នឹង​មិន​សូវ​មាន​គេ​លក់​នៅ​តាម​ទី​ផ្សារ​ទេ យូៗ​ម្ដង​ទើប​ជួប​ប្រទះ ព្រោះ​វា​ជាផ្លែ​ឈើ​ព្រៃ ហើយ​ផ្លែ​ប៉ិនៗ​មេដៃ។

បរិយាយ​ម៉ាគនរ អត់​ដឹង​ផ្លែអី​សោះ! ចឹង​បងប្អូន​យើង​សាក​អោយ​ឈ្មោះ​ផ្លែហ្នឹង​ទៅ​មើល! ញ៉ុម​ចង់​ដឹង​ណាស់​ថា​ តើ​មាន​មនុស្ស​ប៉ុន្មាន​នាក់​ដែល​ធ្លាប់​ញ៉ាំ​ផ្លែ​ហ្នឹង ហើយ​ស្គាល់​ផ្លែ​ហ្នឹង​ទៅ?

ផ្កាអី​ទៅហ្ន៎


មាន​បុគ្គលិក​ញ៉ុម​ម៉ា​ចនួន​ទៅ​លេង​នៅ​​ខេត្ត​ព្រះ​សីហនុ ហើយ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ពួក​គេ​ប្រទះ​ឃើញ​ផ្កា​មួយ​ចំឡែក​ហើយ​ក៏​បេះ​យក​មក​លេង និង​ចោទ​ជា​សំនួរ​មក​កាន់​គ្នា​ទៅ វិញ​ទៅមក។ ពេល​ពួក​គេ​ត្រឡប់​មក​វិញ ពួក​គេ​ក៏​យក​រូប​ភាព​ផ្កា​ហ្នឹង​មក​សួរ​ញ៉ុម​ថា​តើ​ញ៉ុម​ដឹង​ថា​ផ្កានេះ​ឈ្មោះ​អ្វី​ទេ? អ្វី​ដែល​គេ​សួរ​ញ៉ុម​ហ្នឹង​គឺ​គេ​ស្មាន​ថា​ញ៉ុម​មិន​ដឹង​! ច្រឡំ​ធំ​ហើយ​អានាង! ស្គាល់​តើ​ផ្កាហ្នឹង​នោះ ព្រោះ​ធ្លាប់​​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ ឌីសខោវើរី​ ឆាណែល ​។ តាម​ពិត​ពួក​គេ​សួរ​ហ្នឹង​ ព្រោះ​ពួក​គេ​គិត​ថា ញ៉ុម​នឹង​ហៅ​ឈ្មោះ​ផ្កា​ហ្នឹង​ គឺ​ផ្កា… ព្រោះ​វា​ស្រដៀង​ទៅ​នឹង​ប្រដាប់​ភេទបុរស!

ចុះ​បងប្អូន​ក្នុង​ភូមិ​យើង​វិញ មាន​ស្គាល់​ថា​ផ្កា​នេះ មាន​ឈ្មោះ​អី​រ៉េ? បើ​តាម​ញ៉ុម​ធ្លាប់​បាន​មើល​គឺ​ផ្កា​នេះ​មាន​ឈ្មោះ​ថា Bus Trapper (អន្ទាក់​សត្វ​ល្អិត)។ លក្ខណះ​នៃ​ផ្កានេះ​គឺ​វា​ជា​ផ្កា​រៀង​បំពង់ ដែល​មាន​គំរប​នៅ​ខាង​លើ (ពិត​មែន​បើ​មើល​យូ​ទៅ​វា​មាន​លក្ខណះ​ស្រដៀង​នឹង​ប្រដាប់​ភេទ​បុរស​មែន​ តែ​វា​មិន​ពិត​នោះ​ទេ) ហើយ​នៅ​ក្នុង​បំពុង​របស់​វា វា​នឹង​ដាក់​ទឹក​ប្រហែល​ជា​កន្លះ​បំពង់ លុះ​ដល់​ពេល​ដែល​មាន​សត្វ​ល្អិត​តូច​ៗ​ចុះ​មក​ផឹក​ទឹក​នៅ​ក្នុង​ផ្កា​នោះ​ វា​នឹង​បិទ គំរប ហើយ​សត្វ​ល្អិត​​តូចៗ​នោះ​មិន​អា​ច​រត់​ចេញ​បាន​រ៉េ ចង់​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​បំពង់​នោះ​ហើយ វា​នឹង​បឺត​យក​ជីវជាតិ​ពី​សត្វ​នោះ​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ខ្លួន​របស់​វា។

គិត​ទៅ​ផ្កា​នេះ​ពិត​ជា​ចា​ហាវ​ណាស់! នៅ​ទ្វី​ប​អាហ្វ្រិក​ក៏​មាន​ផ្កា​ស្រដៀង​ហ្នឹង​ដែរ​ តែ វា​ធំៗ​ជាងនេះ ហើយ​វា​ស៊ី​​សត្វ​ណា​ដែល​ចូល​មកក្នុង​បំពង់​របស់​វា ដូច​ជា​ ចាប សត្វ​បក្សី និង​សត្វ​កណ្ដុរ​ ឬ​សត្វ​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​មក​ផឹក​ទឹក​នៅ​ក្នុង​បំពង់​នោះ។

នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ញ៉ុម​ធ្លាប់​ដឹង​ធ្លាប់​លឺ ប្រសិន​បើ​បងប្អូន​ណា​ ស្គាល់​ផ្កា​នេះ ហើយ​អាច​យល់​ដឹង​ខុស​ពី​ញ៉ុម​សូម​ជួយ​ប្រាប់​ហង ក្រែង​លោរ​បាន​ដឹង​ម៉ា​ចនួន​ទៀត។

សម្លរ ខួរ​ក្ដាម​ស្រែ​ល្ហុង


ថ្ងៃ​នេះ​មក​លេង​ផ្ទះ​ញ៉ុម​អត់​មាន​អី ទទួល​ក្រៅ​ពី​ម្ហូប​មួយ​មុខ​នេះ​ទេ! ភាគ​ច្រើន​បងប្អូន​ខ្មែរ​យើង​ នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​នឹង​មិន​សូវ​លឺ​មុខ​ម្ហូប​មួយ​បែប​នេះ​ឡើយ ហើយ​ក៏​កំរ​នឹង​មាន​អ្នក​ដែល​ធ្វើ​ម្ហូប​នេះ ណាស់ ព្រោះ​ប្រហែល​ជា​មិន​ចេះ ឬ​ក៏​មិន​ដែល​ទាំង​ដឹង​ផង។

ង៉ៃ​មុន​ទៅ​លេង​ផ្ទះ​ម្ដាយ​ខ្ញុំ​ក៏​ប្រទះ​ឃើញ​គាត់​ធ្វើ​ម្ហូប​នេះ ហើយ​ក៏​បាន​ញាំ​ដែរ ឆ្ងាញ់ៗ! តាម​បែប​អ្នក​ស្រែ គឺ​បើ​បាន​ញ៉ាំ​ពិត​ជា​ឆ្ងាញ់​ពិត​មែន ហើយ​មាន​អាម្មណ៍​ថា សម្លរ​នេះ​នាំ​ញ៉ុម​ទៅ​កាន់​អតី​តកាល​វិញ​ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ស្លរ​សម្លរ​នេះ​ម្ដងៗ។ វា​ពិត​ជា​ពិសេស ព្រោះ​អី​ខាន​បាន​ញ៉ាំ​ជិត​៥​ឆ្នាំ​ហើយ!

នេះ​ប្រើ​ត្រី​រ៉ស បើ​បាន​កូន​ត្រី​ជញ្ជាត់​វិញ មិន​ដឹង​ជា​អែម​ស៊ែម​ដល់​កំរឹត​ណា​ទៀត​ទេ។ សំរាប់​វិធី​ធ្វើ​នោះ​គឺ​ងាយ​ស្រួល​ទេ ត្រូវ​ការ​តែ​ល្ហុងជា​បន្លែ ត្រី និង​ក្ដាម​ស្រែ​ជា​សាច់​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្ដាម​ត្រូវ​យក​មក​បក​លាង​ទឹក​អោយ​ស្អាត​ហើយ​បុក​យក​ឈាម​(ហិហិហិ ក្ដាម​អត់​ឈាម​ហង) ។ បើ​ចង់​ដឹង​ពី​របៀប​ធ្វើ​ម្ហូប​ហ្នឹង​​ចាំ​ញ៉ុម​តេ​ទៅ​សួរ​ម្ដាយ​ញ៉ុម​សិន។

អាថ៌កំបាំង​នៃ​ការ​ធ្វើ​ម្ហូប


ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​នឹង​បង្ហាញ​ពី​អាថ៌​កំបាំង​មួយ​នៃ​ការ​ធ្វើ​ម្ហូប​របស់​ខ្ញុំ។ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ម្ហូបទាម​ទារ​អោយ​មាន​នូវ​​ភាព​ប៉ិន​ប្រសព្វ និង​ភាព​ច្នៃ​ប្រឌិត ម្ហូប​ដែល​ឆ្ងាញ់ តែង​តែ​មាន​សម្រស់​គួរ​អោយ​ទាក់​ទាញ។ អាថ៌​កំបាំង​នៃ​ម្ហូប​ដែល​ឆ្ងាញ់​ និង​មាន​ឱជារស​ល្អ​គឺ​អាស្រ័យ​ទៅ​លើ​ការ​ផ្សំ​គ្រឿង ដែល​ត្រូវ​តាម​ក្បួន​ខ្នាត និង​បាន​ល្អ។ ថ្ងៃ​នេះ​ខ្ញុំ​នឹង​លើក​យក​អាថ៌កំបាំង​នៃ​គ្រឿង​ផ្សំ​មួយ​មុខ​ដែល​ខ្ញុំ​តែង​តែ​ប្រើ​ក្នុង​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ម្ហូប ជា​ពិសេស​ប្រើ​ទៅ​លើ​ម្ហូប​ប្រភេទ​ឆា។ តើ​នោះ​គឺ​ជា​អ្វី ទៅ? តាម​ពិត​វា​មិន​ពិបាក​រក​នោះ​ទេ ហើយ​សម្បូរ​ណ៌​ណាស់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​របស់​យើង​នេះ នោះ​គឺ​ ស្ករត្នោត

គ្រប់​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ម្ហូប​ឆា ខ្ញុំ​តែង​តែ​ប្រើ​ស្ករ​ត្នោត​ក្នុង​ការ​ផ្សំ​គ្រឿង ឃើញថា ម្ហូប​ឆា​របស់​ខ្ញុំ​បាន​បន្ថែម​រស់​ជាតិ​ឆ្ងាញ់​ពីសារ។ ជា​ញឹក​ញ៉ាប់​ខ្ញុំ​តែង​តែប្រើ​គ្រឿង​ផ្សំ​មួយ​ចំនួន​នេះ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ម្ហូប​ប្រភេទ​ឆា និង​ប្រឡាក់​សាច់។

ប្រភេទ​ឆា ខ្ញុំ​តែង​តែ​ប្រើ​គ្រឿង​ផ្សំ​ដូច​ជាៈ ស្ករត្នោត ទឹក​ត្រី ប្រេង​ខ្យង និង​ម្សៅ​ស៊ុប​មាន់​។ បើ​ប្រភេទ​ម្ហូប​ប្រឡាក់​គឺ​ស្រដៀង​ហ្នឹង​ដែរ។

ចឹង​ស្ករត្នោត​ខ្មែរ​យើង​ជា​គ្រឿង​ផ្សំ​ឱជារស​មួយ​ដ៏​សំខាន់​ ដែល​ជា​អាថ៌​កំបាំង​នៃ​ការ​ធ្វើ​ម្ហូប​របស់​ខ្ញុំ។ បង​ប្អូន​អាច​ប្រើ​ប្រាស់​របៀប​នេះ​បាន នោះ​នឹង​ឃើញថា​ម្ហូប​អាហារ​របស់​អ្នក​នឹង​មាន​ឱជារស​ឆ្ងាញ់​ជាង​មុន​ទៅ​ទៀត។

ទុក​ចិត្ត​ព័ត៌មាន​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ?


នៅ​ក្នុង​ស្រុក​យើង​នេះ​ មាន​បណ្ដារ​សារព័ត៌មាន​ជា​ច្រើន​ ដែល​កំពុង​តែ​មាន​ចលនា​យ៉ាង​មមាញឹក​ក្នុង​ការ​ស្រូប​យក​ព័ត៌​មាន​ផ្សេង​ៗ​យក​មក​ផ្សាយ​តាម កាសែត ទស្សនាវដ្ដី ព្រឹត្តិបត្រ័ ទូរទស្សន៍ វិទ្យុ ។ល។ ហើយ​ឃើញ​ថា អ្នក​ខ្លះ​កំពុង​តែ​ធ្វើ​ទៅ​តាម​វិជ្ជា​ជីវះ​របស់​ខ្លួន​ដែល​បាន​រៀនកន្លង​មក​ក្នុង​ការ​មាន​សីលធម៌នៃ​សារព័ត៌មាន។

កាសែតៈ ជួន​កាល​ញ៉ុម​លែង​ចង់​អាន​ព័ត៌មាន​ដែល​មាន​នៅ​តាម​កាសែត​​ មួយ​ចំនួន​ដែល​ ជួន​កាល​ព័ត៌មាន​ទាំង​នោះ​ពន្លើស​ទាំង​ស្រុង ហើយ​យក​មក​ប្រឌិត​អោយ​ទៅ​ជា​រឿង​មួយ​ដែល​គួរ​អោយចាប់​អារម្មណ៍ ដើម្បី​ទាក់​ទាញ​អ្នក​អាន​អោយ​អាន​ដំណឹង​ដែល​មិន​ពិតទាំង​នោះ​ទៅ​វិញ។ ជួន​កាល​បើ​អ្នក​អាន​គាត់​មិន​ដឹង​ទៅ​ នៅ​ពេល​ដែល​អាន​ដំណឹង​នោះ​ហើយ​ចាប់​ផ្ដើម​ មាន​គំនិត​អវិជ្ជមាន​ទៅ​លើ​បុគ្គល​ដែល​មាន​នៅ​ក្នុង​ព័ត៌មាន​នោះ ទាំង​ទទឹង​ទិស។ មាន​ព័ត៌​មាន​ខ្លះ​ហួស​ហេតុ​ពេក​ ដែល​បណ្ដាល​អោយ​រឿង​តូច​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ធំ គឺ​ដោយ​សារ​តែ​ការ​ពន្លើស​នៃ​បុគ្គល​មួយ​រូប​ក្នុង​ការ​យក​ព័ត៌​មាន​មិនប្រាកដ​មក​ចុះ​ផ្សាយ (នោះ​ជា​ការ​កុហក់​ទាំង​ស្រុង។)។

ទស្សនាវដ្ដីៈ ជា​ព័ត៌មាន​ចេចចូច​តែ​ម្ដង និយាយ​ដើម​គ្នា! ហើយ​ចូល​ចិត្ត​ផ្សាយ​ពី​រឿង​ បែក​បាក់​គ្រួសារ ប្រុស​មាន​សាហាយ ស្រី​ផិត​ប្ដី និង​រឿង​ខ្មោច​ជា​ច្រើន​ទៀត និង​យក​រឿង​តារា​មក​បង្ខូច​លេង និង​យក​រឿង​អាស​អាភាសន៍​មក​ផ្សាយ​ជា​សាធារណះ។ មាន​អត្ថ​បទ​មាន​ប្រយោជន៍​តិច​តួច​ប៉ុណ្ណោះ! មិន​មែន​ទស្សនាវដ្ដី​ទាំង​អស់​ចឹង​ទេ!

ទូរទស្សន៍ៈ ទើប​តែ​ឃើញ​មាន​ទូរទស្សន៍​មួយ​ចំនួន​ដែល​មាន​ការ​ផ្សាយ​ មាន​ស្តង់ដារបន្តិច ហើយ​ក៏​នៅ​យ៉ាប់​ម៉ាចំនួន​ដែរ។ តែ​ទូរទស្សន៍​ក៏​ជា​ប្រភព​ទំលំទូលាយ​ជាង​គេ​ក្នុង​ការ​បំប៉ោង​រឿង​តូច​អោយ​ទៅ​ជា​ធំ។ យក​ទូរទស្សន៍​មក​ជេរ​គ្នា​លេង! មិន​ទាំង​អស់​នោះ​ទេ!

វិទ្យុៈ កំរឹត​នៃ ការ​ផ្សាយ​មាន​ការ​កៀប​សង្កត់ មិន​អាច​បញ្ចេញ​មតិ​បាន​ជា​ទូលំទូលាយ បើ​និយាយ​ប៉ះពាល់​តិច កម្ម​វិធី​ហ្នឹង​ត្រូវ​បាត់​មុខ​ភ្លាម។

ចឹង​តើ​ញ៉ុម​អាច​ទទួ​លផល​ប្រយោជន៍​ពី​ប្រពន្ធ័​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​ទាំង​នោះ​បាន​ដោយ​របៀប​ណា? ទុក​ចិត្ត​បាន​ដែរ​ឬ​ទេ? ចុះ​សីលធម៌នៃ​ការ​ផ្សាយ​យ៉ាង​ណាដែរ?

បញ្ហា ខ្មែរ និង​ ថៃ ជា​កំហុស​អ្នក​ណា?


ក្នុង​រយះ​ពេល​មួយ​សប្ដាហ៍​នេះ ញ៉ុម​បាន​ទទួល​យុ​វជន​ថៃ​មួយ​រូប​មក​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ញ៉ុម ក្នុង​ចំណោម​១០នាក់ តាមរយះ​អង្គការ ICA ដែល​ពួក​គេ​មក​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ ដើម្បី​ជួប​ជាមួយ​និង​យុវជន​កម្ពុជា​តាម​រយះ​អង្គការ ICA ហ្នឹង ដើម្បី​ជជែក​វែក​ញ៉ែក​ពី​រឿង វិបត្ត​ កម្ពុជា ថៃ។ តុង ជា​យុវជន​មួយ​រូប​អាយុ២៥​ឆ្នាំ​ស្នាក់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​ញ៉ុម បាន​និយាយ​ថា មាន​ប្រជា​ជន​ថៃ​ជា​ច្រើន​មិន​ពេញ​ចិត្ត និង​រឿង​រ៉ាវ​ដែល​កើត​មាន​ឡើង ដែល​បង្ករ​ជា​វិបត្ត​សំរាប់​ប្រទេស​ទាំង២។  ប្រជាជន​ថៃ​ភាគ​ច្រើន​មិន​បាន​ខឹង​សម្បារ និង​ជន​ជាតិ​ខ្មែរ​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​ចង់​បង្ករ​រឿង​ជាមួយ​នឹង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ ដែល​ជា​ប្រទេស​ជិត​ខាង មាន​អរិយធម៌ និង​វប្បធម៌​ស្រដៀង​គ្នា​នោះ​ទេ។ ចឹង​តើ​បញ្ហា​ដែល​បង្ករ​ឡើង​ដែល​នាំ​អោយ​មាន​វិបត្តិ​សំរាប់​ប្រទេស​ទាំង​២​នោះ​ បង្ករ​ឡើង​ដោយ​អ្នក​ណា? តុង​និយាយ​ទៀត​ថា ប្រទេស​កម្ពុជា​មិន​មាន​កំហុស​ក្នុង​ការ​បង្ករ​អោយ​បញ្ហា​នោះ​ទេ គឺ​ប្រទេស​របស់​គេ​ទៅ​វិញ​ទេ ដែល​នាំ​អោយ​មាន​បញ្ហានោះ​កើត​ឡើយ។ សំរាប់​រូប​គាត់​ជា​យុវជន​ថៃ មាន​ការ​សោក​ស្ដាយ​ណាស់​ដែល​មាន​បញ្ហា​ទាំង​នោះ​កើត​ឡើង​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​២នោះ​។

សំរាប់​បងប្អូន​អ្នក​ភូមិ​យើង តើ​គិត​​យ៉ាង​ម៉េច​ដែរ  សំរាប់​ការ​លើក​ឡើង​របស់​តុង ក្នុង​ចំណុច​ខាង​លើ​នេះ?

ដុតស៊ីគ្មានសល់


នៅតំបន់ញ៉ុមធ្វើការ សំបូរហាងលក់គ្រឿងញ៉ាំណាស់ព្រោះជិត ផ្សារអូឡាំពិក និងផ្សារដើមគរ។ មានហាងច្រើនលក់ បាយ មីឆា គុយទាវ បៀរហ្គាដិន ។ល។ តាមញ៉ុមសង្គេតមើលឃើញថា ហាងល់គោដុត ក៏មានប្រហែលជា ជិត១០កន្លែងដែរ ចឹងត្រូវបូកលេខនពន្តសាកមើល ក្នុងមួយខែកូនគោប៉ុន្មាន ដែលត្រូវគេយកមកដុតលក់អោយភ្ញៀវ?

ចុះមានហាងលក់កូនគោដុតប៉ុន្មាននៅក្នុងភ្នំពេញ? តើមួយខែកូនគោប៉ុន្មានត្រូវសម្លាប់! ស៊ីមេហើយ យកកូនមកដុតទៀត! តិចទៀតអស់មានគោហើយត្រូវនាំចូលវិញម្ដង។

តើ​ខ្ញុំ​ជា​ឃាត​ករ​ឬ?


រឿង​ញ៉ាក់​សាច់​មួយ​បាន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ញ៉ុម​កាល​ពី​ម្សិល​ម៉ិញ​ប្រហែល​ជាម៉ោង​ជិត​៦ល្ងាចគឺ​នៅ ពេលដែល​ញ៉ុម​ទៅ​ផ្ទះចៅ​ហ្វាយ​ញ៉ុម​នៅ​ម្ដុំ​វត្ត​តំបូក​ខ្ពស់។ កំពុង​តែ​ជិះ​ម៉ូតូឌុប​ប្រពន្ធ និង​កូន (អត់ជិះឡាន​ទេ) នៅ​តាម​ផ្លូវ​ស្រាប់​តែ​មាន​រឿង​រ៉ាវ​មួយ​ដែល​ធ្វើ​អោយ​ញ៉ុម​តក់​ស្លុត​មែន​ទែន សូម្បី​តែ​ប្រពន្ធ​ញ៉ុម​កំពុង​តែ ជិះ​ខាង​ក្រោយ​ជាមួយ​នឹង​កូន​ក៏​មាន​ការ​តក់​ស្លុត​ដែរ។

រឿង​ដែល​នឹក​ស្មាន​មិន​ដល់​នោះ​ គឺ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​មួយ​បាន​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​ញ៉ុម​ជិះ​ម៉ូតូ​ក្នុង​ភូមិ​ ជិត​ទៅ ដល់​ផ្ទះ ចៅ​ហ្វាយ​ញ៉ុម​ហើយ​ហ្នឹង​ណាស់ ស្រាប់​តែ​មាន​ក្មេង​មួយ​រត់​មក​លេង​កណ្ដាល​ផ្លូវ ហើយ​ញ៉ុម​ក៏​បុក​ក្មេង​នោះ​ស្លាប់​ទៅ។ ញ៉ុម​ស្រែក​ដែរ​តែ​វា​មិន​ចេញ​ទៅ​ណា​សោះ មក​លេង​មុខ​ម៉ូតូ​ញ៉ុម ចឹង​ញ៉ុម​ក៏​បុក​ស្លាប់​មួយ​រំពេច។ ប្រពន្ធ​ញ៉ុម​បន្ទោស​ញ៉ុម​ថា​ជិះ​មិន​ចេះ​មើល! ញ៉ុម​អត់​បាន​ឈប់​ម៉ូតូ​ទេ គឺបន្ត​ជិះ​ទៅ​មុខ​ទៀត​រហូត​ដល់​ផ្ទះ​ចៅ​ហ្វាយ​ញ៉ុម។ នេះ​មិន​មែន​ញ៉ុម​គេច​ខ្លួន​ទេ គឺ​ជិះ​ទៅ​តាហ្មង។ សំណាង​ដែរ​ដែល​អត់​មាន​មនុស្ស​ម្នា​រ​មក​ចោម​រោម​មើល​សាក​សព​ក្មេង​នោះ! សូម​ជំរាប​ថា ពួក​ញ៉ុម​អត់​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​អី​ទេ គឺ​ជិះ​ទៅធម្មតា!

ហ៉ឺម គួរ​អោយ​អាណិត​កូន​ចាប​ហ្នឹង​ណាស់ មិន​ដឹង​មក​លេង​ស្អី​នៅ​កណ្ដាល​ផ្លូវ កិន​ញ៉ាញ់​ទៅ​នៅ​ អត់​មាន​ប្រកាច់​ទេ គឺ​ស្លាប់​តែ​ម្ដង! ដល់​ពេល​ចេញ​មក​ពី​ផ្ទះ​ចៅ​ហ្វាយ​វិញ​មក​រក​មើល​សាក​សព​ចាប​នោះ​ស្រាប់​តែ​បាត់​មិន​ដឹង​ទៅ​ណា! សង្ស័យ​មាន​អ្នក​ក្លែម​យក​ទៅ បាត់​ទេ!

អាយ​ហ្វូនលក់


មាន​មិត្ត​ភក្ដិ​ញ៉ុម​គាត់​មាន​អាយ​ហ្វូន​លក់ ប្រសិន​បើ​មាន​អ្នក​ចាប់​អារម្មណ៍​ទិញ សូម​ទាក់​ទង​មក​កាន់​ញ៉ុម​ផ្ទាល់។ អាច​ហ្វូន​នេះ​មិន​ថ្មី​ទេ​ គឺ​ប្រើ​មួយ​ទឹក​ហើយ គុណ​ភាព 90% ចឹង​អាច​ទុក​ចិត្ត​បាន។

Iphone 3Gs 32GB ចំនួន ៣គ្រឿង ហើយ​ក្នុង​មួយ​គ្រឿង​តម្លៃ ប្រហែល $៦០០+ ហើយ​តម្លៃ​នេះ​អាច​ចរចារ​គ្នា​បាន។ មាន​ប្រអប់​ត្រឹមត្រូវ និង accessaries របស់​អាយ​ហ្វូន​គ្រប់​គ្រាន់។ និង​បំបែក​កូដ​រួច​ហើយ អាច​ប្រើ​ប្រាស់​ជា​មួយ​និង​ប្រពន្ធ័​ទូរសព្ឬ័​ក្នុង​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​បាន។

អត់​បាន​កំរ៉ៃ​ជើង​សារអី​ទេ គ្រាន់​តែ​ជួយ​លក់​គ្នា​ប៉ុណ្ណោះ! ដូច្នេះ​ជា​ថ្មី​ម្ដង​ទៀត​ប្រសិន​បើ​មាន​អ្នក​ចង់​ប្រើសូម​ទាក់​ទង​មក អោយ​បានរួស​រាន់​មក​បាទ!

នំ​គុគី​សូកូឡា (ឆីប)


ង៉ៃ​ហ្នឹង​មកលេង​ផ្ទះ​ញ៉ុម អត់​មាន​អី​ទទួល​ទេ ចឹង​មាន​តែ​នំ​នេះ​ឯង​។

គ្រឿង​ផ្សំ និងរបៀប​ធ្វើ

ប័រស                  ១ពែង

ស្ករពណ៌ត្នោត​       ៣/៤ ពែង

ស្ករស                 ៣/៤​ ពែង

លាយ​គ្រឿង​ទាំង៣​មុខ​នឹង​បញ្ចូល​គ្នា និង​កូរ​អោយសព្វ រួច​បន្ថែម

ស៊ុត                   ២គ្រាប់

ម្សៅបេឃិងសូដា    ១ស្លាបព្រាតែ

អំបីល                ១ចិប

ទឹកវ៉ានីឡា           ២ស្លាបព្រាតែ

ប្រើ​ម៉ាស៊ីន​វាយ​នំ វាយ​គ្រឿង​ទាំង​ឡាយ​ខាង​លើ​​អោយ​បានសព្វ​រួច​បន្ថែម

ម្សៅមី                 ២ពែង ថែម ១/៤ពែង​

ប្រើស្លាបព្រា​លាយ​បញ្ចូល​គ្នា​រហូត​ទាល់​តែ​ម្សៅ​នាំ​ចូល​គ្នា​សព្វ​ហើយ បន្ថែម​ដុំ​សូកូឡា (ឆីប) ចូល​ទៅ​ក្នុង​ម្សៅ​ហើយប្រើ​ស្លាប​ព្រា​បាយ​ដួស​មួយ​ស្លាប​ព្រា​ដាក់​ក្នុង​ថាស​ដុត​នំ រួច​ដាក់​នំ​​ដុត​ក្នុង​ចង្រ្កាន​ដុត​នំ​ក្នុង​កំដៅ ៣៧០F ឬ ១៣០អ.ស ក្នុង​រយះពេល ៨-១០នាទី រួច​យក​មក​ដាក់​អោយ​ត្រជាក់​ហើយ​ជា​ការ​ស្រេច។

ញ៉ុម​ដឹង​ថា​ពេល​ដែល​ឃើញ​រូប​ហ្នឹង​តំបូង បងប្អូន​ខ្លះ​ប្រហែល​ជា​គិត​ពី អ្វី​ម្យ៉ាង​ហើយ! ហិហិហិ