សុំ​រិះ​គន់ បារខេម​២០១០


អ្ហែម! ង៉ៃ​នេះ​សុំ​រិះ​គន់​បារ​ខេម ដើម្បី​ស្ថាបនា ទៅ​ថ្ងៃ​ខាង​មុខ! តែ​មុន​រិះ​គន់ សូមយាយ​តិច​សិន​ដែរ! ញ៉ុម​បាន​ចុះ​ឈ្មោះ អន​ឡាញ ហើយ​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​បាន​ទៅ សេចក្ដី​រំពឹង​នឹង​បាន​ជួប​មុខ​បងប្អូន​ក្នុង​ភូមិ​វ៉ើត​ប្រេស ព្រោះ​តោង​ដឹង​ថា បើ​មាន​កម្ម​វិធី​អាយធី​ផ្សេងៗ ជៀស​មិន​ផុត​ពី​ដៃ  និង​ក្រសែរ​ភ្នែក​របស់​បងប្អូន​ភូមិ​យើង​ទេ!

អូឃេ នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ៖

  1. ពេល​ចូល​ទៅ​ដល់​បរិវេណ​សាលា ជា​កន្លែង​រៀប​ចំ​ហ្នឹង ពេល​ផ្ញើរ​ម៉ូតូ​ហើយ អត់​មាន​អ្នក​មក​នែនាំ​ផ្លូវ (host) អ្នក​ខ្លះ​មិន​ដែល​មក​សាលា​ហ្នឹង​ផង​ ចេះ​តែ ទៅ​តាម​គេ​ទៅរក​កន្លែង​ទៅ ដូច​ជា​ញ៉ុម​ជាដើម កិកិកិ
  2. ប្រើ​ប្រពន្ធ័​ចុះ​ឈ្មោះ អនឡាញ តែ​មិន​យក​មក​ប្រើ ព្រោះ​គ្រាន់​តែ​ចង់​បាន​ស្ថិតិលើ​អន​ឡាញ​ប៉ុណ្ណោះ
  3. ចុះឈ្មោះ​លើ​អន​ឡាញ ដាក់​ថា​ប្រើ​ពាក់​អាវ​យឺត​ទំហំ​អី? ញ៉ុម​ដាក់​ទំ​ហំ​ហើយ ដល់​ទៅ​បាន យ់ាប់​ហ្មង​ ដូច​ខ្ចី​អាវ​គេ​មក​ពាក់!
  4. ជា​បារខេម ទាក់​ទង​នឹង​ប្រពន្ធ័​បច្ចេក​វិទ្យា តែ​មិន​បាន​យក​ប្រពន្ធ័​បច្ចេក​វិទ្យា​មក​ប្រើ​ទេ
  5. ចូល​ទៅ​ដល់​កន្លែងប្រជុំ​ចាប់​ផ្ដើម អាងឹត​បន្តិច
  6. អត់មាន​កង្ហារដាក់ ញ៉ុម​បែក​ញ់ស ចង់ក្លាយ​ជា​ស្ទឹង​ហើយ
  7. មើល​មុខ​គណះកម្មការ​មិន​ឃើញ ព្រោះ​ញ៉ុម​គុយ​ឆ្ងាយ​ពេក
  8. ពិធី​ករ និយាយ​អាក់អ៊ួល ដូច​មិន​សូវ​ដឹង​ព័ត៌មាន​ច្បាស់។ ពិធី​ករ​និយាយ​ភាសារអង់​គ្លេស​មិន​សូវ​ល្អ លក់​មុខ​ណាស់​ញ៉ុម! និយាយ​អត់​សូវ​មាន​ protocol គឺ​មិន​ចេះ​ក្នុង​ការ​និយាយ​ជា​ពិធីករ ក្នុង​ចំណោម​មនុស្ស​រាប់​រយ​នាក់ ស្រែក​គំហកៗ ដាច់​ៗ អត់​ទន់​ភ្លន់។
  9. អត់​មាន​ផែន​ទី​សំរាប់​បង្ហាញ​ផ្លូវ​ពី​ទី​កន្លែង​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ធ្វើ​បទ​បង្ហាញ​របស់​ក្រុម​ផ្សេងៗ
  10. កន្លែង​តាំង​បង្ហាញ សំរាប់​ក្រុម​ហ៊ុន​ផ្សេងៗ និង​ក្រុម​ផ្សេងៗ​តូច​ចង្អៀត បរិយាកាស​មិន​ល្អ ស្អុះ​ស្អាប់
  11. អត់​មាន​បណ្ដាញ​ភ្លើង​សំរាប់​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់ ឬ​យក​លេបថប់​មក​ជាមួយ! អត់​បាន​ប្រាប់​មុន​ទេ ថា​ត្រូវ​យក​ព្រី​មក​ផង!
  12. អ្វី​ដែល​ធ្វើ​អោយ​ញ៉ុម​សើច​ជាង​គេ គឺ​នៅ​ បារ​ខេម មាន​គេ​លក់​ពងមាន់! កិកិកិ
  13. មិន​ទាន់​រក​នឹក​ឃើញ​រ៉េ

ញ៉ុម​ក៏​បាន​ជួប​ជាមួយ​នឹង​ វណ្ណះ នៅ​ខ្មែរ​អូអេស ហើយ​និយាយ​ពី​ចំណុច​ខាង​លើ​នោះ​ខ្លះ​ដែរ ហើយ​គាត់​ក៏​បាន​ប្រាប់​ដែរ​ថា ដោយ​សារ​តែ​ការ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​កម្ម​វិធី​ មិន​មាន​គ្រប់​គ្រាន់ ចឹង​បើ​សាលា​គេ​អនុញ្ញាតិ​អោយ​ប្រើ​ហើយ ប្រើ​អាគារ​ហ្នឹង​សិន​រូវ!

ក៏​មាន​ចំណុច​ល្អ​ដែល​ញ៉ុម​បាន​ជួប​ប្រទះ

  1. បាន​ជួប​មិត្ត​ថ្មី​ៗ ជា​ពិសេស​មិត្ត​ភូមិ​វ៉ើត​ប្រេស​ហ្នឹង​ម៉ង!
  2. បាន​នំ​ញ៉ាំ និង​ទឹក​មួយ​ដប
  3. អាវ​យឺត​ហ្វ្រី​មួយ
  4. ទទួល​បទ​ពិសោធន៍​ថ្មីៗ តាម​វគ្គ​បង្ហាញ (តែ​ញ៉ុម​អត់​នៅ​ផង)
  5. ផ្ដល់​ឱកាស​ដល់​យុវជន ស្មគ្រ័​ចិត្ត​ជួយ​ចូល​រួម
  6. នឹក​មិន​ទាន់​ឃើញ

ចឹង​ទាំង​នោះគឺ​ជា​អ្វី​ដេល​ញ៉ុម​មើល​ឃើញ​ទេ បើ​គួរ​ពុំ​គួរ កុំ​ប្រកាន់​អី!

Advertisements

ការ​ឈឺចាប់​ដោយ​គ្មាន​ព្រំដែន


វា​មិន​មែន​ជា​ចំរៀង​មួយ​បទ​ ដែល​គេ​និពន្ធ​ឡើង​ ដើម្បី​ច្រៀង​កំដរ​អារម្មណ៍​ដល់​ប្រជា​ជន​នៅ​ទូ​ទាំង​​សកល​លោក​នោះ​ទេ។ ហើយ​វា​ក៏​មិន​មែន​ជា​កំណាព្យ​មួយ​ដែល​​តែង​ឡើង​ដើម្បី​សំសាន្ដ​ចិត្ត​ ធ្វើ​និយាយ​ពី​ការ​ឈឺ​ចាប់​នៅ​ពេល​ដែល​បាត់​បង់នរណា​ម្នាក់​នោះ​ឡើយ ឬពើ​ប​ប្រទះ​នូវ​ហេតុ​ការណ៍​ក្នុង​ជីវិត របស់​បុគ្គល​ម្នាក់ៗ​នោះ​ឡើយ! តើ​វា​គឺ​ជា​អ្វី​ទៅ?

វា​ជា​ផ្ទាំង​គំនូរ​ដែល​បាន​បរិយាយ​ពី​ភាព​ពិត​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​នី​មួយៗ ខ្ញុំ​បាន​ពើប​ប្រទះ​រូប​នេះ​នៅ​ក្នុង​រូប​ Profile ហ្វេស​ប៊ុក របស់​មិត្ត​ខ្ញុំ​ម្នាក់ ហើយ​រូប​នោះ​​វា​បាន​ទាក់​ទាញ​នូវ​ចំណាប់​អារម្មណ៍​របស់​ខ្ញុំ បន្ទាប់​មក​ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ស្រាវ​ជ្រាវ​រក​រូប​បន្ថែម​ទៀត៖

អ្វី​ដែល​បាន​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ទ្វីប​អាព្រិក គឺ​ជន​ជាតិ​ឯង​សំលាប់​គ្នា​ឯង!

នៅ​ឥណ្ឌូនេស៊ិ ពេញ​ទៅ​ដោយ​ទឹក​ជំនន់ និង​ព្យុះ ស៊ូណាមិ

ចុះ​រូប​ចុង​ក្រោយ​នេះ​វិញ? ជា​អ្វី​ដែល​នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន​ឡើង​ដល់​ប្រទេស​កម្ពុជា​មែន​ទេ?

ចង់​ទៅ​មើលនៅ​ក្នុង​វែប​សាយផ្ទាល់ ចុច​ទី​នេះ

ចង់​ញ៉ាំ​នំ​លោក​ខែ


រដូច​ភ្ជុំ​ជិត​ចូល​មក​ដល់​ហើយ បន្ទាប់​ពី​បុណ្យ​ប្រពៃ​ណី​របស់​បងប្អូន​ជន​ជាតិ​ចិន​គឺ សំពះ​លោក​ខែ​ហើយ គឺ​ដល់​រដូវ​ភ្ជុំ​របស់​ខ្មែរ​យើង​ហើយ។ តែក្នុង​រដូវ​ដែល​បងប្អូន​ជន​ជាតិ​ចិន និងកាត់​ចិន​នាំ​គ្នា​ធ្វើ​ពិធី​សំពះ​លោក​ខែ​របស់​គាត់ គឺ​គាត់​មាន​នំញ៉ាំ​លោក​ខែ​ញ៉ាំ។

ឱលោក​អ្នក​ដែល​មាន​នំ​ញ៉ាំ​អើយ​ សូម​ចែក​រំលែក​ខ្លះ​មក! ញ៉ុម​អត់​កាត់​ខ្សែ​ចិន​ អី​រ៉េ តែ ចង់​ញ៉ាំ នំ​ហ្នឹង​ដែរ។ បើ​មាន​សល់​ច្រើន កិកិកិ សុំ​ញ៉ា​ដែរ​មក។ ង៉ៃ​ហ្នឹង​ដូច​ហៀរ​ទឹក​មាត់​ចង់​ញ៉ាំ​នំ​ហ្នឹង​ដូច​អ្នក​ចាញ់​កូន​ម៉េច​ទេ​ញ៉ុម។ ដឹង​ថា​ផ្ទះ​សៀវ​ហេង​មាន​ច្រើន​ណាស់ ប្រហែល​ជា​សៀវ​ហេង​នឹក​ឃើញ ឬ​បើ​បាន​ឃើញ​សេចក្ដី​ប្រកាស​នេះ ក៏​គួរ​តែ​មាន​ចិត្ត​ខ្លះ​ដែរ​តូវ! កុំ​ចិត្ត​អាក្រក់​ពេក

បើ​មាន​បងប្អូន​អ្នក​ភូមិ​ណា​សល់! កិកិកិ ញ៉ុម​ចង់​ញ៉ាំ!! ង៉ៃ​ហ្នឹង​សុំ​តាម​ត្រង់​ហ្មង!

បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រឆ្នាំ២០១៥


កាល​ពី​ថ្ងៃ​អាទិត្យ​ពេល​ល្ងាច ញ៉ុម​និង​ក្រុម​គ្រួសារ​បាន​ទៅ​លេង​ការ​តាំង​ពិពណ៌​មួយ​នៅ​ម្ដុំ​សួន​រូប​សំណាក​មិត្ត​ភាព​កម្ពុជា​ វៀត​ណាម​ ជិត​វត្ត​បុទុម។ ពេល​ទៅ​ដល់​អ្វី​ដែល​ញ៉ុម​ចាប់​អារម្មណ៍​ជាង​គេ​ គឺ​បដា​មួយ​ដែល​មាន​ដាក់​ចំណង​ជើង​ថា យើង​អាច បញ្ចប់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥

ពេល​ឃើញ​ភ្លាម​ញ៉ុម​ចាប់​អារម្មណ៍​នឹង​ពាក្យ​ បញ្ចប់​ភាព ក្រី​ក្រ​នៅ​ឆ្នាំ២០១៥​ ណាស់ ហើយ​ញ៉ុម​ក៏​ចង់​ឃើញ​​ថា​តើ​រដ្ឋា​ភិបាល​នឹង​ធ្វើ​អ្វី​ដើម្បី​បញ្ចប់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នេះ?

តើរដ្ឋា​ភិបាល​នឹង​មាន​វិធានការណ៍​អ្វីទៅ? ថ្មី​ៗ​នេះ​ញ៉ុម​ក៏​បាន​ឃើញ​ប្រធាន​បទ​​មួយ​របស់​ មិត្ត​យើង​ម្នាក់​ក្នុង​ភូមិ​យើង​នេះ និយាយ​ពី ការ​ពន្លឿន​ភាព​ជោគ​ជ័យ​នៃ គោល​ដៅ​អភិវឌ្ឍន៍​សហស្សវត្សរ៍ ហើយ​មែន​។

ប្រសិន​បើ​រដ្ឋា​ភិបាល​ធ្វើ​បាន​មែន​នោះ​ជា​ជោគ​ជ័យ​មួយ​របស់​ប្រទេស​កម្ពុជាហើយ តែ​ជា​សំនួរ​សួរ​ថា តើ​រដ្ឋា​ភិបាល​នឹង​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា ក្នុង​ការ​បញ្ចប់​ភាព​ក្រី​ក្រ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​យើង? Continue reading “បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រឆ្នាំ២០១៥”

ល្វីង ជូរ ចត់ ចុងក្រោយ ផ្អែម


ង៉ៃ​ហ្នឹង​ទៅ​ផ្សា​ម្ដុំ​ភូមិ​យើង​ហ្នឹង​​ថា​ទៅ​ទិញ​ខោអាវ​អោយ​កូន​ស្លៀក​ហែល​ទឹក​សំរាប់​ថ្ងៃ​កំណើត ទិញ​បាន​ហើយ​ក៏​ហួស​ទៅ​ទិញ​ម្ហូប​បន្តិច លុះ​ដើរ​ដល់​កន្លែង​លក់​បន្លែ​រ​មួយ​ក៏​ប្រទះ​ឃើញ​ផ្លែ​ព្រៃ​មួយ​ប្រភេទ​នេះ​ ដែល​ញ៉ុម​កាល​ពី​តូចៗ​ ចូល​ចិត្ត​ញ៉ាំ​ណាស់។ បងប្អូន​យើង​នៅ​តាម​ជន​បទ​ស្រុក​ស្រែ ប្រហែល​ជាស្គាល់​ផ្លែនេះ ឬ​ក៏​មិន​អាច​ស្គាល់​ក៏​ថា​បាន​ដែរ។​​  ញ៉ុម​ទិញ​ហើយ​ ក៏​ហុច​អោយ​ប្រពន្ធ​សាក​មើល! ហិហិហិ ខាំ​ញ៉ាច់ ធ្វើ​មុខ​ជូរហួញ ចង់​យក​បោះ​ចោល​ តែ​ញ៉ុម​បាន​អោយ​គាត់​សាក​រហូត​ដល់​អស់​មួយ​ផ្លែ! អត់​ចូល​ចិត្ត​សោះ! ញ៉ុម​ទិញ​កន្លះ​គឺ​ឡូ ៛១៥០០​ យក​ទៅ​ផ្ទះ​ដើម្បី​ទុក​ញ៉ាំ និង​មក​ទទួល​បងប្អូន​យើង​ពេល​ដែល​កាត់​មក​លេង​ផ្ទះ​ញ៉ុម​នៅ​ង៉ៃ​នេះ។

រស់​ជាតិ​របស់​វា​ នឹង​ធ្វើ​មិន​អោយ​យើង​ចូល​ចិត្ត​រ៉េ ព្រោះ​វា​នឹង​មាន​រស់​ជាតិ​ ល្វីង ជូរ ចត់ និង​ពិបាក​លេប​បន្តិច តែ​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ញ៉ាំ​អស់ ពេល​ផឹក​ទឹក​ទៅ​វា​នឹង​មាន​រស់​ជាតិ​ផ្អែម​តាម​បែប​ធម្មជាតិ ស្រាល ស្រទន់ និង​គួរ​ចង់​អោយ​ញ៉ាំ​ម្ដង​ទៀត។ បើ​ញ៉ាំ ផ្លែ​ហ្នឹង​ត្រូវ​ញ៉ាំ​ជាមួយ​អំបិល​បុក​ម្ទេស អោយ​ហិរ​តិច​បាន​ឆ្ងាញ់។

តាម​ពិត​ផ្លែ​ហ្នឹង​មិន​សូវ​មាន​គេ​លក់​នៅ​តាម​ទី​ផ្សារ​ទេ យូៗ​ម្ដង​ទើប​ជួប​ប្រទះ ព្រោះ​វា​ជាផ្លែ​ឈើ​ព្រៃ ហើយ​ផ្លែ​ប៉ិនៗ​មេដៃ។

បរិយាយ​ម៉ាគនរ អត់​ដឹង​ផ្លែអី​សោះ! ចឹង​បងប្អូន​យើង​សាក​អោយ​ឈ្មោះ​ផ្លែហ្នឹង​ទៅ​មើល! ញ៉ុម​ចង់​ដឹង​ណាស់​ថា​ តើ​មាន​មនុស្ស​ប៉ុន្មាន​នាក់​ដែល​ធ្លាប់​ញ៉ាំ​ផ្លែ​ហ្នឹង ហើយ​ស្គាល់​ផ្លែ​ហ្នឹង​ទៅ?

ផ្កាអី​ទៅហ្ន៎


មាន​បុគ្គលិក​ញ៉ុម​ម៉ា​ចនួន​ទៅ​លេង​នៅ​​ខេត្ត​ព្រះ​សីហនុ ហើយ​នៅ​តាម​ផ្លូវ​ពួក​គេ​ប្រទះ​ឃើញ​ផ្កា​មួយ​ចំឡែក​ហើយ​ក៏​បេះ​យក​មក​លេង និង​ចោទ​ជា​សំនួរ​មក​កាន់​គ្នា​ទៅ វិញ​ទៅមក។ ពេល​ពួក​គេ​ត្រឡប់​មក​វិញ ពួក​គេ​ក៏​យក​រូប​ភាព​ផ្កា​ហ្នឹង​មក​សួរ​ញ៉ុម​ថា​តើ​ញ៉ុម​ដឹង​ថា​ផ្កានេះ​ឈ្មោះ​អ្វី​ទេ? អ្វី​ដែល​គេ​សួរ​ញ៉ុម​ហ្នឹង​គឺ​គេ​ស្មាន​ថា​ញ៉ុម​មិន​ដឹង​! ច្រឡំ​ធំ​ហើយ​អានាង! ស្គាល់​តើ​ផ្កាហ្នឹង​នោះ ព្រោះ​ធ្លាប់​​ឃើញ​នៅ​ក្នុង​ ឌីសខោវើរី​ ឆាណែល ​។ តាម​ពិត​ពួក​គេ​សួរ​ហ្នឹង​ ព្រោះ​ពួក​គេ​គិត​ថា ញ៉ុម​នឹង​ហៅ​ឈ្មោះ​ផ្កា​ហ្នឹង​ គឺ​ផ្កា… ព្រោះ​វា​ស្រដៀង​ទៅ​នឹង​ប្រដាប់​ភេទបុរស!

ចុះ​បងប្អូន​ក្នុង​ភូមិ​យើង​វិញ មាន​ស្គាល់​ថា​ផ្កា​នេះ មាន​ឈ្មោះ​អី​រ៉េ? បើ​តាម​ញ៉ុម​ធ្លាប់​បាន​មើល​គឺ​ផ្កា​នេះ​មាន​ឈ្មោះ​ថា Bus Trapper (អន្ទាក់​សត្វ​ល្អិត)។ លក្ខណះ​នៃ​ផ្កានេះ​គឺ​វា​ជា​ផ្កា​រៀង​បំពង់ ដែល​មាន​គំរប​នៅ​ខាង​លើ (ពិត​មែន​បើ​មើល​យូ​ទៅ​វា​មាន​លក្ខណះ​ស្រដៀង​នឹង​ប្រដាប់​ភេទ​បុរស​មែន​ តែ​វា​មិន​ពិត​នោះ​ទេ) ហើយ​នៅ​ក្នុង​បំពុង​របស់​វា វា​នឹង​ដាក់​ទឹក​ប្រហែល​ជា​កន្លះ​បំពង់ លុះ​ដល់​ពេល​ដែល​មាន​សត្វ​ល្អិត​តូច​ៗ​ចុះ​មក​ផឹក​ទឹក​នៅ​ក្នុង​ផ្កា​នោះ​ វា​នឹង​បិទ គំរប ហើយ​សត្វ​ល្អិត​​តូចៗ​នោះ​មិន​អា​ច​រត់​ចេញ​បាន​រ៉េ ចង់​នឹង​ត្រូវ​ស្លាប់​នៅ​ក្នុង​បំពង់​នោះ​ហើយ វា​នឹង​បឺត​យក​ជីវជាតិ​ពី​សត្វ​នោះ​ដើម្បី​ចិញ្ចឹម​ខ្លួន​របស់​វា។

គិត​ទៅ​ផ្កា​នេះ​ពិត​ជា​ចា​ហាវ​ណាស់! នៅ​ទ្វី​ប​អាហ្វ្រិក​ក៏​មាន​ផ្កា​ស្រដៀង​ហ្នឹង​ដែរ​ តែ វា​ធំៗ​ជាងនេះ ហើយ​វា​ស៊ី​​សត្វ​ណា​ដែល​ចូល​មកក្នុង​បំពង់​របស់​វា ដូច​ជា​ ចាប សត្វ​បក្សី និង​សត្វ​កណ្ដុរ​ ឬ​សត្វ​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត​ដែល​មក​ផឹក​ទឹក​នៅ​ក្នុង​បំពង់​នោះ។

នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ញ៉ុម​ធ្លាប់​ដឹង​ធ្លាប់​លឺ ប្រសិន​បើ​បងប្អូន​ណា​ ស្គាល់​ផ្កា​នេះ ហើយ​អាច​យល់​ដឹង​ខុស​ពី​ញ៉ុម​សូម​ជួយ​ប្រាប់​ហង ក្រែង​លោរ​បាន​ដឹង​ម៉ា​ចនួន​ទៀត។

សម្លរ ខួរ​ក្ដាម​ស្រែ​ល្ហុង


ថ្ងៃ​នេះ​មក​លេង​ផ្ទះ​ញ៉ុម​អត់​មាន​អី ទទួល​ក្រៅ​ពី​ម្ហូប​មួយ​មុខ​នេះ​ទេ! ភាគ​ច្រើន​បងប្អូន​ខ្មែរ​យើង​ នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​នឹង​មិន​សូវ​លឺ​មុខ​ម្ហូប​មួយ​បែប​នេះ​ឡើយ ហើយ​ក៏​កំរ​នឹង​មាន​អ្នក​ដែល​ធ្វើ​ម្ហូប​នេះ ណាស់ ព្រោះ​ប្រហែល​ជា​មិន​ចេះ ឬ​ក៏​មិន​ដែល​ទាំង​ដឹង​ផង។

ង៉ៃ​មុន​ទៅ​លេង​ផ្ទះ​ម្ដាយ​ខ្ញុំ​ក៏​ប្រទះ​ឃើញ​គាត់​ធ្វើ​ម្ហូប​នេះ ហើយ​ក៏​បាន​ញាំ​ដែរ ឆ្ងាញ់ៗ! តាម​បែប​អ្នក​ស្រែ គឺ​បើ​បាន​ញ៉ាំ​ពិត​ជា​ឆ្ងាញ់​ពិត​មែន ហើយ​មាន​អាម្មណ៍​ថា សម្លរ​នេះ​នាំ​ញ៉ុម​ទៅ​កាន់​អតី​តកាល​វិញ​ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ស្លរ​សម្លរ​នេះ​ម្ដងៗ។ វា​ពិត​ជា​ពិសេស ព្រោះ​អី​ខាន​បាន​ញ៉ាំ​ជិត​៥​ឆ្នាំ​ហើយ!

នេះ​ប្រើ​ត្រី​រ៉ស បើ​បាន​កូន​ត្រី​ជញ្ជាត់​វិញ មិន​ដឹង​ជា​អែម​ស៊ែម​ដល់​កំរឹត​ណា​ទៀត​ទេ។ សំរាប់​វិធី​ធ្វើ​នោះ​គឺ​ងាយ​ស្រួល​ទេ ត្រូវ​ការ​តែ​ល្ហុងជា​បន្លែ ត្រី និង​ក្ដាម​ស្រែ​ជា​សាច់​ប៉ុណ្ណោះ។ ក្ដាម​ត្រូវ​យក​មក​បក​លាង​ទឹក​អោយ​ស្អាត​ហើយ​បុក​យក​ឈាម​(ហិហិហិ ក្ដាម​អត់​ឈាម​ហង) ។ បើ​ចង់​ដឹង​ពី​របៀប​ធ្វើ​ម្ហូប​ហ្នឹង​​ចាំ​ញ៉ុម​តេ​ទៅ​សួរ​ម្ដាយ​ញ៉ុម​សិន។