លា​ហើយ​ឆ្នាំ​ចាស់ សួស្ដី​ឆ្នាំ​ថ្មី


Happy New Yearឆ្នាំ​២០១៣​ជិត​កន្លង​ផុត​ទៅ ហើយ​ដោយ​នៅ​សល់​តែ​ប៉ុន្មាន​ម៉ោង​ទៀត​តែ​ប៉ុណ្ណោះ!​ តាំង​ពី​ដើម​ឆ្នាំ​​រហូត​ដល់​ចុង​ឆ្នាំ មាន​រឿង​រ៉ាវ​ជា​ច្រើន​បាន​កើត​មាន​ឡើង ទាំង​ល្អ ទាំង​អាក្រក់ ទាំង​សប្បាយ ទាំងកើត​ទុក ទាំង​តូច ទាំង​ធំ ទាំង​អស្ចារ្យ និង​មិន​អស្ចារ្យ ទាំង​រំភើប និង​ទាំង​រអាក់​រអួល…។ល។

ជីវិត​រស់​នៅ​ប្រសព្វ​ទៅ​ដោយ​ហេតុការ​ជា​ច្រើន ដែល​មនុស្ស​ម្នាក់​ៗ​តែ​ង​តែ​ប្រាថ្នា​ចង់​បាន និង​អ្នក​ខ្លះ​ទៀត​ពើប​ប្រទះ​ដោយ​មិន​ទាំងប្រាថ្នា​អ្វី​ទាល់​តែ​សោះ។

ក្នុង​ឆ្នាំ​ថ្មី​នេះ ខ្ញុំ​នឹងគ្រួសារ ពិត​ជា​ចង់​ថ្លែង​អំណរ​គុណ​ដល់​មិត្ត​ភក្តិ​ទាំងអស់ ទាំង​ចាស់​ទាំងថ្មី ដែល​បាន​រាប់​អាន​ និង​ស្រឡាញ់​ដល់​ក្រុម​គ្រួសាររបស់​យើង​យ៉ាង​អស់​ពី​ចិត្ត។ យើង​គ្មាន​អ្វី​វិញ​ជា​ការ​តប​ស្នង​ទេ គឺ​គ្រាន់​តែ​អរគុណ​ចំពោះ​សណ្ដាន​ចិត្ត​របស់​មិត្ត​ទាំង​អស់​គ្នា ដែល​បាន​រាប់​អាន​ដោយ​មិន​ប្រកាន់​វណ្ណះ ទ្រព្យធន និង​យសសក្ដិ។​ យើង​ពិត​ជា​រីក​រាយ​គ្រប់​តំណាក់​កាល​នៃ​ជីវិត​របស់​យើង​ពី​មួយ​ថ្ងៃ​ទៅ​មួយ​ថ្ងៃ ពី​មួយ​សប្ដាហ៍​ទៅ​មួយ​សប្ដាហ៍ និង​ពី​មួយ​ខែ​ទៅ​មួយ​ខែ។

ឆ្នាំ​២០១៣ ចាត់​ទុក​ជា​មេរៀន​មួយ​ដ៏​ល្អ​សំរាប់​ជីវិត​រស់​នៅ​ជា​ក្រុម​គ្រួសារ។ ខ្ញុំ​បាន​រីក​ចំរើន​យ៉ាង​ខ្លាំង ក្នុង​នាម​ជា​ប្ដី សំរាប់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ និង​ជា​ឪពុក​សំរាប់​កូនៗ​របស់​ខ្ញុំ។ ទោះ​បី​ខ្ញុំ​មិន​មែន​ជា​ប្ដី​ដ៏​ល្អ តែ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​អាក្រក់​សំរាប់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ដែរ ព្រោះ​តែង​តែ​មាន​ភាព​កំសោយ​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ ខាង​ផ្នែក​មនោសញ្ចេតនា ការ​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ និងទំនាក់​ទំនង។ តែ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​អរគុណ​ដល់​ព្រះ សំរាប់​ប្រពន្ធរបស់​ខ្ញុំ គាត់​តែង​តែ​ជួយ​ដល់​ខ្ញុំ​ក្នុង​ភាព​កំសោយ​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ខ្លួន​ដែរ​ថា ខ្ញុំ​មិន​មែន​ជាមនុស្ស​ដ៏​អស្ចារ្យ​ ដែល​អាច​ធ្វើ​គ្រប់​អ្វីៗ​ទាំង​អស់​បាន​នោះ​ទេ។

Christmas Family Photoក្នុង​ភាព​ជា​ឪពុក​វិញ វា​ជា​មេរៀន​ថ្មី​សំរាប់​ជីវិត​ ព្រោះ​មាន​កិច្ច​ការ​ជា​ច្រើន និង​រឿង​ជា​ច្រើន​ដែល​កើត​ឡើង​ដោយ​នឹក​ស្មាន​មិន​ដល់! ប្រសិន​បើ​មាន​ថ្នាក់​រៀន​ក្នុង​ភាព​ជា​ឪពុក នោះ​ខ្ញុំ​នឹងចុះ​ឈ្មោះ​រៀន​ជាមិន​ខាន ព្រោះ​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​បង្កើត​កំហុស​ ដែល​នាំ​អោយ​មាន​វិប្បដិសារី ដល់​ជីវិត​ខ្ញុំ និ​ង​កូន​ៗ​ឡើយ។ ខ្ញុំ​គិតថា​ខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​ជាឪពុក​ដ៏​ល្អ​ម្នាក់​បាន ហើយ​ខ្ញុំ​នឹង​តាំង​ចិត្ត​នេះ​អោយ​បាន ព្រោះ​ខ្ញុំ​ជឿ និង​មានទំនុក​ចិត្ត​ថាខ្ញុំ​អាច​ធ្វើ​បាន។

ខ្ញុំ​ប្ដេជ្ញា​ចិត្ត​ថា​នឹង​ការ​ពារ​ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់ខ្ញុំ ស្រឡាញ់ ចិត្ត​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ និង​ថែរក្សា​ដល់​ពួក​គាត់។ ដើម្បី​អោយ​មាន​ក្រុម​គ្រួសារ​មួយ​ដែល​មាន​ភាព​កក់​ក្ដៅ និង​សុភមង្គល ទាម​ទារ​អោយ​គ្រប់​សមាជិក​នីមួយៗ​ ធ្វើ​ការ​ទំនាក់​ទំនង និង​ផ្ដល់​នូវ​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ចំពោះ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។

ឆ្នាំ​២០១៤ នឹង​មក​ដល់ ហើយ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​រំភើប​សំរាប់​ឆ្នាំ​ថ្មី​នោះ ព្រោះ​អ្វី​ៗ​ដែល​ជា​បទពិសោធន៍​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៣ វា​នឹង​ក្លាយ​ទៅជា​មេរៀន​ដែល​អាច​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​សំរាប់​ឆ្នាំ​២០១៤។ ហើយ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​រំភើប​សំរាប់​កិច្ច​ការ​ល្អៗ​ជា​ច្រើន​ដែល​មាន​ចំពោះ​ខ្ញុំ​នឹង​ក្រុម​គ្រួសារ។

ទីបញ្ចប់ សូម​ជូន​ពរ​ដល់​មិត្ត​ទាំង​ប្រុសស្រី និង​ក្នុង​ស្រុក ក្រៅស្រុក សូម​ប្រកប​ទៅ​ដោយ​សេចក្ដីសុខសាន និង​សុភមង្គល! សូម​អោយ​ភាព​ជោគ​ជ័យ​តាម​ជាប់​ដូច​ជា​ស្រមោល និង​ភាព​ចំរុងចំរើន​រស់​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ជា​រៀងរាល់​ថ្ងៃ។ ពីគ្រួសារខ្ញុំ ដល់​គ្រួសារ​អ្នក

៣ម៉ោង​៤៥នាទី​ក្នុង​បន្ទប់​សម្រាល​កូន-ភាគបញ្ចប់


សូម​ចុច​ទី​នេះ​ក្នុង​ការ​អាន​ភាគ​ទី១

សូម​ចុច​ទី​នេះ​ក្នុង​ការ​អាន​ភាគ​ទី២

ភាព​អស្ចារ្យ​នៃ​កំណើត​ទារក

“​ប្រឹង​ កូន​ប្រឹងៗ” សំលេង​បង្គាប់​បញ្ជារដោយ​ស្រទន់​របស់​គ្រូ​ពេទ្យ​ជាមួយ​នឹង​ម៉ាក់​របស់​ខ្ញុំ បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​អោយ​ខំ​បន្ត​ទៅ​ទៀត។ ញើស​នៅ​តែ​បន្តហូរ​មក​ជំនះ​អស់​ចំហាយ​ម៉ាស៊ីន​ត្រជាក់ ដែល​មិន​អាច​មាន​អនុភាព​លើ​គាត់​បាន​ឡើយ។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​តោង​ទាញ​ដែក​ ដែល​បញ្ឈរ​នៅ​ក្បែរ​ជង្គង់​សំរាប់​ជំនួយ​ដល់​កម្លាំង​ប្រឹង អម​ជាមួយ​ខ្នើយ​២​នៅ​ខាង​ផ្នែក​ខ្នង​ ដើម្បី​ជួយ​ដល់​ការ​ប្រឹង​រុញ​កូន​មក។ “​ល្អ​ណាស់​កូន! ធ្វើ​បាន​ល្អ​ណាស់ ខំ​បន្តិច​ទៀត​ទៅ​ណា” អ្នក​គ្រូ​ពេទ្យ​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត។ ចំណែក​ជំនួយ​ការពេទ្យ​ក៏​បន្ត​វាស់​សង្វាក់​បេះ​ដូង​ទារក​បន្ត​ទៀត។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ប្រឹង​ខាំ​ធ្មេញ បិទ​មាត់​ អត់​ធ្មត់ ខ្លាំង​ណាស់ ខ្ញុំ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​ទឹក​មុខ​របស់​គាត់​ហាក់​ដូច​ជា​កំពុង​តែ​អស់​កម្លាំង​ទៅៗ ហើយ។ បន្ទាប់​ពី​ប្រឹង​ហើយ គាត់​សម្រាក​បន្តិច ដើម្បី​ដក​ដង្ហើម​អោយ​បាន​ធូរ​ស្រាល។

ខ្ញុំ​បាន​អោន​ក្បាល​និង​និយាយ​ទៅ​កាន់​ប្រពន្ធរបស់​ខ្ញុំ​ថា “អូន​ធ្វើ​បាន​ល្អណាស់! ខំបន្តិច​ទៀត​ទៅ​ណា…” ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ខំប្រឹង​តាម​ការ​ដែល​កូន​បណ្ដាល​អោយ​ប្រឹង។ ក្រោយ​ពី​ប្រឹង​ប្រហែល​ជា​បូន​ដប់​ដង ក្បាល​ទារក​ក៏​ធ្លាក់​មក​កាន់​ទ្វារ​សំរាល​កាន់​តែ​រហ័ស​ដែរ។ អ្នក​គ្រូ​ពេទ្យ​បានរៀប​ចំ​ខ្លួន​រៀប​រយ ពាក់​ថង់ផ្លាស្ទិក​ថ្លា​នៅ​ខាង​មុខ​គាត់ ដូច​ជា​ចុង​ភៅ និង​ពាក់​ស្រោម​ដៃ​ថ្មី​ដើម្បី សំរាល​កូន។ នេះ​ជា​ការ​ប្រឹង​ចុង​ក្រោយ​ក្នុង​រយះ​ពេល​ប្រហែល​ជា១០នាទីប៉ុណ្ណោះ។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ខាំ​មាត់​ប្រឹង​ ដៃ​ទាញ​ដែក​យក​កម្លាំងជំនួយ ពេល​នោះ​គ្រូ​ពេទ្យ​បាន​និយាយ​ថា “ធ្វើ​បាន​ល្អណាស់ ឥឡូវ​ឃើញ​សក់​ក្បាល​កូន​ហើយ!” ខ្ញុំ​លឺ​ដូច្នេះ អារម្មណ៍​រំភើប ដួង​ចិត្តក៏​បាន​រីក​ឡើង​ដូច​ផ្ការ​ត្រូវ​ពន្លឺ​ព្រះ​អាទិត្យ និង ទឹក។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​ជា​អស់​កម្លាំង​ហើយ ចំណែក​ខ្ញុំ​ក៏​បន្ត​អធិស្ឋាន​ទៅ​កាន់​ព្រះជាម្ចាស់ សូម​ព្រះ​អង្គ​បន្ត​ប្រទាន​កម្លាំង​ដល់​គាត់​បន្ថែម​ទៀត​ដើម្បី​អោយ​ទៅ​កាន់​ការ​សម្រាល​ប្រកប​ដោយ​ភាព​ជោគ​ជ័យ។ ក្បាល​កូន​ក៏​លេច​ចេញ​មកបាន​១/៥ ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ថា ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ក្បាល​កូន​ចេញ​មក​ហើយ កូន​មាន​សក់​ច្រើន​ណាស់។ ចំណែក​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ហាក់​ដូច​បាន​កម្លាំង​ចិត្ត ក៏​ខំ​ប្រឹង​បន្តិច​ទៀត​តាម​កម្លាំង​ជម្រុញ​របស់​កូន និង​ការណែនាំ​របស់​ពេទ្យ។

ClampingCordពេល​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ក្បាល​ទារក​ចេញ​មក បេះ​ដូង​របស់​ខ្ញុំ​រំភើប​ឥត​ឧបមារ! ហើយ​ខ្ញុំបន្ត​អធិស្ឋាន​បន្ត​ទៀត​សូម​អោយ​កើត​មក​ដោយ​សុខ​សាន្ដ និង​សុវត្ថិភាព។ ក្បាល​របស់​ទារក ចាប់​ផ្ដើម​លេច​ចេញ​បាន​២/៥​ហើយ ចំណែក​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំក៏​បន្ត​ប្រឹង​ទៅ​ទៀត​។ ខ្ញុំ​វិញ​សម្លឹង​មើល​ការ​ចេញ​មក​របស់​ទារក ហើយ​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​គិត​ថា នេះ​ហើយ​ជា​ការ​អស្ចារ្យ​នៃ​មនុស្ស​ ដែល​បាន​កើត​មក ព្រះ​ពិត​ជា​បាន​បង្កើត​មនុស្ស​ស្រី​មក​យ៉ាង​អស្ចារ្យ និង​ពិសេស​ខ្លាំង​ណាស់! គាត់​អាច​ផ្ទុក​មនុស្ស​ម្នាក់​នៅ​ក្នុង​ខ្លួន​គាត់ ទាំង​បង្កើត​មនុស្ស​ម្នាក់​មក ទោះ​បីឈឺចាប់​ ក៏​អស្ចារ្យ​ខ្លាំង​ណាស់! ខ្ញុំ​ស្ងើច​ខ្លាំង​ណាស់! កំពុង​តែ​គិត ពី ការ​អស្ចារ្យ ស្រាប់​តែ​លឺ​សំលេង​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ប្រឹងមួយ​ភូស​ទៀត ក្បាល​កូន​ទាំង​ស្រុង​ក៏​លេច​ចេញ​មក ខ្ញុំ​ភ្ញាក់​ទាំង​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក ហើយ​ដួង​ចិត្ត​ត្រេ​ក​អរ​ឥត​ឧបមារ! ខ្ញុំ​ប្រាប់​ប្រពន្ធ​ថា​ កូន​កើត​ហើយ ៗ! អូន​ធ្វើ​បាន​ល្អ​ណាស់ អូន​សម្លាញ់! បាន​កម្លាំង​ចិត្ត​បែប​នេះ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ខំ​ប្រឹង​បន្តិច​ទៀត រួម​ជាមួយ​នឹងជំនួយ​របស់​ពេទ្យ​ ទារក​ទាំង​ស្រុង​ក៏​បាន​លេច​ចេញ​មក យ៉ាង​អស្ចារ្យ​ជា​ទី​បំផុត នៅ​វេលា​ម៉ោង​៣៖៤៥នាទី​ល្ងាច!  អ្នក​គ្រូ​ពេទ្យ​បាន​លើក​ទារក​ចេញ​មក មាន​ទាំង​ទង​សុក​មក​ជាមួយ​ផង គាត់​បាន​ដាក់​លើ​ពោះ​ម្ដាយ ដើម្បី​ជូត​សម្អាត​អោយ​បាន​ស្អាត! ខ្ញុំ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​កូន​ខ្ញុំ​ដែល​ទើប​តែ​នឹង​កើត​មក​បាន​ប្រហែល​ជា១នាទី ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​ហូរ​ចេញ​មក ទាំង​មិន​បាន​ដឹង​ខ្លួន។ នេះ​ហើយ​ជា​ផល​ផ្លែ​នៃ​សេចក្ដី​ស្នេហា​របស់​យើង ជា​ចំណង​ដៃ​នៃ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​របស់​យើង។  ក្រោយ​ពី​សម្អាត​ហើយ ពេទ្យ​បាន​លើក​មក​ដាក់​លើ​ទ្រូង​ម្ដាយ ដើម្បី​អោយ​មាន​អារម្មណ៍​នៃ​ភាព​កក់​ក្ដៅ សាច់​ប៉ះសាច់!  គ្រូ​ពេទ្យ​ក៏​បន្ត​ធ្វើ​ការ​របស់​គាត់​បន្ត​ទៅ​ទៀត ហើយ​អ្នក​គ្រូ​ពេទ្យ​ម្នាក់​ទៀត​បាន​កឹប​ទ​ង​ផ្ចិត​រួច​ហើយ ក៏​ហុច​កន្ត្រៃ​មួយ​មក​អោយខ្ញុំ​ដើម្បី​អោយ​ខ្ញុំ​កាត់​ទង​ផ្ចិត! ខ្ញុំ​កាន់​កន្ត្រៃ​ហើយ​ កាត់​ទង​ផ្ចិត​បណ្ដើរ​ទាំង​អារម្មណ៍​រំភើប​បណ្ដើរៗ។

ចិត្ត​រំភើប លាយ​ជាមួយ​អំណរ​ដែល​មិន​អាច​ប្រៀប​ផ្ទឹម​បាន! កូន​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​ដាក់​ដេក​លើ​ទ្រូង​ម្ដាយ យ៉ាងកក់​ក្ដៅ​ជាទី​បំផុត មើល​ទៅ​គួរ​អោយ​ខ្នាញ់​ណាស់!  បាន​ប្រហែល​ជា​១០នាទី​ក្រោយ​មក​ពេទ្យ​បាន​យក​កូន​មក​វាស់​វែង និងថ្លឹង​ទម្ងន់ ព្រម​ទាំង​ចាក់​ថ្នាំ​វីតាមីនK ​(អត់​ដឹង​ថា​ វីតាមីន K និង​សំរាប់​អីផង ភ្លេច​សួរ​ពេទ្យ​អោយ​ឈឹង​ម៉ង)អោយ​ផង។

376113_10200427755590684_496316011_n

៣ម៉ោង៤៥នាទី​ក្នុង​បន្ទប់​សម្រាល​កូន ពិត​ជា​បាន​ផ្ដល់​នូវ​អនុស្សាវរីយ៍​ដែល​មិន​អាច​បំភ្លេច​បាន និង​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ ដោយ​ព្រោះ​តែ​អ្វី​ដែល​កាត់​បាន​ឆ្លង​កាត់​នៅ​ក្នុង​នោះ។ មិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​ក៏​ស្រឡាញ់​ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ថែម​ទៀត ដោយ​ព្រោះ​តែ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ក្នុងការ​សម្រាល​ខ្ញុំ​មក។ ក៏​សូម​លើក​កិត្តិយស និង​គោរព​ដល់​ម្ដាយ​ៗ​ទាំង​ឡាយ​នៅ​ក្នុង​សលក​លោក​ទាំង​មូល​ ដែល​បាន​បង្កើត​កូនៗ​ប្រុស​ស្រី​មក ទោះ​បី​ដឹង​ថា​ខ្លួន​ត្រូវ​ពើប​ប្រទះនឹង​ការ​ឈឺចាប់ បាត់​បង់​ឈាម រូប​កាយ​ផ្លាស់ប្ដូរ យ៉ាងណា​ក៏​ដោយ​ចុះ។ ក៏​សូម​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ដល់​បុរស​ជា​ស្វាមី ត្រូវ​ស្រឡាញ់​ភរិយា​ដូច​ស្រឡាញ់​ខ្លួន​ឯង ព្រោះ​ភរិយា​បាន​លះ​បង់​ច្រើន​ណាស់​សម្រាប់គ្រួសារ គាត់​ត្រូវ​រង​សម្ពាធ​ជា​ច្រើន​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​បាន​ដឹង​ថា​គាត់​ត្រូវមាន​ផ្ទៃ​ពោះ ដូច​ជា៖ ការ​ចាញ់​កូន ត្រូវ​ពរពោះ របប​អាហារ​មិន​ទៀង​ទាត់ មិន​ស្រួល​ខ្លួន ញ៉ាំ​មិន​បាន គេង​មិន​សូវ​ស្រួល កូន​ធ្វើ​ទុក្ខ កូន​ធាក់ ឈឺ​ពោះ បាត់​បង់​ឈាម…។ល។

បទ​ពិសោធន៍​ក្នុង​បន្ទប់​កើត​កូន​លើក​នេះ គឺ​ខុស​ពី​លើក​មុន​ដែល​កាល​ពី​កូន​តំបូង ដែល​ខ្ញុំ​មិន​បាន​នៅ​ដោយ​ផ្ទាល់​ជាមួយ​ប្រពន្ធ! តែ​ពេល​នេះ ខ្ញុំ​បាន​ឃើញ​ភាព​អស្ចារ្យ​នៃ​កំណើត​មនុស្ស​ យ៉ាង​អស្ចារ្យ​ជា​ទី​បំផុត។ ពេល​នេះ​ខ្ញុំ​បាន​កូន​ប្រុស​ម្នាក់​ទៀត ឈ្មោះ ពិសិដ្ឋ រិទ្ធីសក្ដិ ណូអេ កើត​ថ្ងៃ​ទី ២០ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៣ វេលាម៉ោង៣៖៤៥នាទីល្ងាច ​នៅ​សម្ភពសោភា វីអាយភី ទំងន់៤គីឡូក្រាម ប្រវែង៥៣សង់ទីម៉ែត។ កិច្ច​ការ​បន្ទាប់​ទៅ​ទៀត គឺ​ដល់​ពេល​វេលា​ដែល​យើង​ទាំង​២នាក់​ត្រូវបំពេញ​កាតព្វ​កិច្ច​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​បន្ថែម​ទៀត​ ដើម្បី ផ្ដល់​នូវ​ សេចក្ដីស្រឡាញ់ ការ​ប្រៀន​ប្រដៅ អប់​រំ ដល់​កូន​ៗ​របស់​យើង។ សេចក្ដី​អធិស្ឋាន​មួយ​ដែល​យើង​ចង់​បាន គឺ​សូម​អោយ​ព្រះជាម្ចាស់ ជួយ​យើង​ជា​ឪពក​ម្ដាយ អោយ​ចេះ​ស្រឡាញ់​កូន​កាន់​តែ​ច្រើន​ជា​ង​មុន នឹង​ជួយ​យើង​ប្រៀន​ប្រដៅ​កូន​អោយ​ប្រតិបត្តន៍​តាម​សេចក្ដី​បង្រៀន​របស់​ព្រះជាម្ចាស់។

៣ម៉ោង៤៥នាទីក្នុង​បន្ទប់​សម្រាល​កូន-ភាគទី២


៣ម៉ោង៤៥នាទី​ក្នុង​បន្ទប់​សម្រាល​កូន-ភាគ​ទី១

ក្នុងបន្ទប់​សំរាល…

delivery-bedខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​អនុញ្ញាតិ នឹង​បាន​លើក​ទឹក​ចិត្ត​អោយចូល​ក្នុង​បន្ទប់​សំរាល​ជាមួយ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ ដើម្បី​ជា​កម្លាំង​ចិត្ត​ដល់​ប្រពន្ធ​ក្នុង​ពេល​ដែល​គាត់​កំពុង​តែ​ឈឺ​ពោះ។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​សំរាក​នៅ​លើ​គ្រែ​សំរាល ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​ក្រលេក​មើល​ជុំវិញ​ មាន​ឧបករណ៍​សំរាប់​សំរាល​ជា​ច្រើន និង​គ្រែសំរាល២​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​នោះ។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ដេក​នៅ​លើ​គ្រែ ទាំង​មាន​អាការះ​ឈឺ​ពោះ​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើងៗ! ចំណែក​ខ្ញុំ​បាន​លូក​ដៃ​ថ្នម​ៗ​ទាញ​ប្រអប់​ដៃ​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​មក​ ក្ដាប់​កាន់​យ៉ាង​ណែន ដើម្បី​ប្រាប់​គាត់​ថា “​បង​នៅ​ទី​នេះ​ជាមួយ​អូន បង​នឹង​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ដែល​ផ្ដល់​កម្លាំង​ចិត្ត​ដល់​អូន”។ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ថ្ងូរ​ទាំង​ការ​ឈឺ​ចាប់ ចំណែក​ឯស្បូន​ក៏​បើ​ក​កាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ ពេល​៥នាទី​ម្ដង ជំនួយ​ការ​ពេទ្យ​បាន​មក​ពិនិត្យ​ និង​តាម​ដាន​ចង្វាក់​បេះ​ដូង​កូន ដើម្បី​ជៀស​វា​ង​នូវ​ការអាក្រក់​ណា​មួ​យកើត​ឡើង​ដល់​កូន​។ ការ​ឈឺ​ពោះ​កាន់​តែ​ញ៉ាប់​ទៅៗ និង​ខ្លាំង​ជា​ង​មុន ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ខំ​ខាំ​មាត់ មិន​ចង់​ស្រែក តែ​យូរៗម្ដង​ព្រលែង​សម្រែក​មួយ​ និង​ដក​ដង្ហើម​យ៉ាងធំ ដើម្បី​បន្ថយ​ការ​ឈឺ​ចាប់។ តែ​វា​មិន​អាច​ជួយ​បាន​ច្រើន​ទេ ហើយ​ចំណែក​ខ្ញុំ​វិញ​កាន់​ដៃ​នាង​ជាប់ នឹង​សម្លឺង​មើល​ទៅ​កាន់​កែវ​ភ្នែក​ដ៏​ឈឺ​ចាប់​របស់​គាត់ ព្រម​ទាំង​ឃើញ​ដំណក់​ទឹក​ភ្នែក​ហូរ​ចេញ​ពី​ភ្នែក​ រួម​ជាមួយ​ដំណក់​ញើស​ហូរ​ចេញមក ប៉ុន​គ្រាប់​ពោត ទោះ​បី​បន្ទប់​នោះ​មាន​ម៉ាស៊ីន​ត្រជាក់​យ៉ាង​ណា ក៏​មិន​អាច​ឃាត់​ញើសមិន​អោយ​ហូរ​មក​បាន​ដែរ។ ដង្ហើម​ដង្ហក់​មួយ​ៗ​ វែង​ៗ​របស់​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ និង​សម្រែក​នៃ​ការ​ឈឺ​ចាប់​បាន​អូស​បន្លាយ​ជាងមួយ​ម៉ោង​ ចំណែក​ខ្ញុំវិញ​មិន​អាច​ជួយ​សំរាល​ការ​ឈឺ​ចាប់​អី្វ​បាន​ដល់​គាត់​ក្រៅ​ពី​អង្គុយ​នៅ​ក្បែរ​គាត់​ សម្លឹង​មើល​ការ​ឈឺ​ចាប់​នោះកាន់​តែ​ខ្លាំង​ឡើង​ៗ។ យូរៗ​ម្ដង​គាត់​និយាយ​មក​កាន់​ខ្ញុំ​ថា “​អូន​ចង់​វះ ឈឺ​ណាស់ សូម​អោយ​អូន​វះ​ទៅ!” ខ្ញុំ​សម្លឹង​មើល​ទៅ​កែវ​ភ្នែក​របស់​គាត់​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​រៀប​នឹង​ហូរ​មក ហើយ​និយាយ​ទៅ​គាត់​ថា “​កុំ​អី​អូន បង​ដឹង​ថា​អូន​ឈឺ​ណាស់ តែទ្រាំ​បន្តិច​ទៅ​អូន ទ្រាំ​ទៅ​ណា ព្រោះអី​នេះ​ជាសញ្ញា​មួយ​តឿន​ថា កូន​ជិត​កើត​មែន​ទៀត​ហើយ” គាត់​គ្រវី​ក្បាល​បណ្ដើរ និយាយ​បណ្ដើរ​ “​អត់​ទេ… ឈឺណាស់… យល់​ពី​អារម្មណ៍អូន​ផង…!” ខ្ញុំ​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​កាន់​គាត់​វិញ​ទាំង​ញញឹម នឹង​យល់​ពី​អារម្មណ៍​របស់​គាត់ ឆ្លើយ​តប​ តែ​យ៉ាង​ណា​ម៉ិញ​ ក្នុង​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​​ ក៏​ចង់​អោយ​វះ ដែរ​ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​ការ​ឈឺ​ចាប់​ខ្លាំង​! នោះ​បាន​គ្រាន់តែ​គិត តែ​ចិត្ត​មួយ​ទៀត ត្រូវ​ជំនះ និង​ទ្រាំទ្រ​អោយ​បាន។ ក្នុង​រយះ​ពេល​ដែល​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ឈឺ​ចាប់​ជាង​មួយ​ម៉ោង ក្នុង​កំឡុង​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​នៅ​ជាមួយ​គាត់ មើល​ឃើញ​ពី​ភាព​ឈឺ​ចាប់​នេះ រួម​ជាមួយ​សម្រែក​ថ្ងូរ​អម​ដោយ​​ដង្ហើម​វែង​ៗ​របស់​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ វា​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​ពី​បរិយាកាស​នៅ​ទីនោះ ហាក់​ដូច​ជា​ slow motion នៃ​ភាព​យន្ដ​មួយ ចំណែក​ពេល​១ម៉ោង​ជាង វា​ស្មើរ​នឹង​១ខែ ១​ឆ្នាំ យូរ​យ៉ាង​នេះ! តើ​ពេល​ណា​ទៅ​ទើប​ការ​ឈឺ​ចាប់​របស់​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ចប់? ខ្ញុំ​ទ្រាំ​មិន​បាន​ទេ ដួង​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ស្រក់​ទឹក​ភ្នែក​ តែ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​ទឹក​មុខ​អោយ​មាំ​ ដើម្បី​កុំ​អោយ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ឃើញ​ពី​បេះ​ដូង​ទន់​ខ្សោយរបស់​ខ្ញុំ​! ខ្ញុំ​ត្រូវ​នៅ​ជា​បង្អែក និង​ជាកម្លាំង​ចិត្ត​របស់​គាត់​នៅ​ឡើយ។

នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​នោះ ក្រៅ​ពី​ម៉ីង​របស់​ខ្ញុំ និងជំនួយ​ការ​ពេទ្យ​២នាក់​ផ្សេង​ទៀត ក៏​មាន​វេជ្ជបណ្ឌិត​ស្រី​ម្នាក់នៅ​ទីនោះ​ រួម​ជាមួយ​ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​ផង​ដែរ។ ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​ជា​ឆ្មប​ស្រាប់ គាត់​បាន​ផ្ដល់​យោបល់​ជា​ច្រើន​ដល់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ ព្រម​ទាំង​ប្រាប់​គាត់​ អោយ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ឥរិយាបទ​ផ្សេងៗ​ ដើម្បី​សំរាល​ការ​ឈឺ​ចាប់​ ដូច​ជាក្រោក​ឈរ, អង្គុយ​ចោង​ហោង ដើម្បី​អោយ​ក្បាល​ទាក​ធ្លាក់​កាន់​តែ​ចុះ​ជាង​មុន។ ចំណែក​ជំនួយ​ការពេទ្យ​ ក៏​បន្ត​ធ្វើ​ការ​របស់​គាត់​បន្ត​ទៀត​ ដោយ​យក​ឧបករណ៍​ស្ដាប់​សំលេង​បេះ​ដូង​ មក​ស្ដាប់​បេះ​ដូង​កូន​របស់​ខ្ញុំ​ម្ដង​ទៀត រួច​ហើយ​គាត់​ងាក​មក​ប្រាប់​ថា ចង្វាក់​បេះ​ដូង​កូន​នៅ​ល្អ​ទេ។ ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​បានពិភាក្សា និងសុំ​អោយ​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​ជួយ​សំរាល​កូន​អោយ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​តាម​បែប ធម្ម​ជាតិ ដោយ​មិន​ចង់​អោយ​មាន​ការ​ ចាក់​ថ្នាំ​បង្ខំ​អោយ​ស្បូន​បើក ឬ​ក៏ធ្វើ​អ្វី​ផ្សេង​ទៀត​ដែរ។ ម្ដាយ​របស់​ខ្ញុំ​និយាយ​លេង​ជាមួយ​វេជ្ជ​បណ្ឌិត ហើយ​ពួក​គាត់​ដូច​ជា​និយាយ​ត្រូវ​រ៉ូវ​គ្នា​ណាស់ ហើយ​វេជ្ជ​បណ្ឌិត​ក៏​ញញឺម​តប​មក​វិញ ទាំង​សប្បាយ​រីករាយ ថា “ខ្ញុំ​សប្បាយ​ណាស់​ ដែល​មាន​អ្នក​ជំងឺ​ចង់​សម្រាល​កូន​តាម​របៀប​បែប​ធម្ម​ជាតិបែប​នេះ​នោះ”។ បើ​សម្លឹង​មើល​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​វិញ នាង​នៅ​តែ​បន្ត​ការ​ឈឺ​ចាប់​បែប​សម្រាល​កូន​ដដែល។

ពេល​សំរាក​ពី​ការ​ឈឺ​បន្តិច ខ្ញុំ​សុំ​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ​បន្ទប់​សំរាល​ ដើម្បី​ចូល​បន្ទប់​ទឹក។ ពេលត្រឡប់​ចូល​មក​វិញ ឃើញ​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ចូល​កាយ​វិការ​ត្រូវ​ប្រឹង​ដើម្បី សំរាល ព្រោះ​ម៉ោង២ជាង​ទៅ​ហើយ! ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ខំ​ប្រឹង តាម​ការ​ណែរនាំ​របស់​គ្រូពេទ្យ ពេល​នោះ​ខ្ញុំ​បាន​ត្រៀម​រួច​រាល់​មាន​កាមេរ៉ា ដើម្បី​ចាប់​យក​រូប​ភាព​ តែ​អត់​បាន​ប្រើ​ទេ ព្រោះ​រវល់​តែ ប្រពន្ធចាប់​ដៃ​ជាប់​យ៉ាង​ណែន។

សូម​រង់​ចាំ​ភាគ​ចុង​ក្រោយ…

៣ម៉ោង៤៥នាទីក្នុង​បន្ទប់​សម្រាល​កូន-ភាគទី១


ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ចង់​ចែក​រំលែក​ពី បទ​ពិសោធន៍​ដ៏​ថ្មី​ស្រឡាង​មួយ​សំរាប់​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ដែល​ជួប​ប្រទះ​ដោយ​ផ្ទាល់​នៅ​ក្នុង​ឆាក​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ក្នុង​រយះ​ពេល​៣៣ឆ្នាំ​ចុង​ក្រោយ​នេះ។ នេះ​ជា​រឿង​រ៉ាវ​មួយ​ដែល​បាន​កើត​មាន​ឡើង​ក្នុង​កំឡុង​ពេល​ដែល​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​សំរាក​កូន​ទី​២​របស់​យើង​។

នៅផ្ទះរបស់​យើង..

ព្រឹក​ថ្ងៃ​សៅរ៍​ទី ២០​ ខែ​មេសា​ ឆ្នាំ២០១៣, ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ថា នាង​មាន​ហូរ​ទឹក​ចេញ​មក (ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​គ្រប់​ខែ​ត្រូវ​ឆ្លង​ទន្លេរហើយ ថែម​ទាំង​លើស​ថ្ងៃ​កំណត់​៤​ថ្ងៃ​ទៀត​ផង) នោះ​វា​ជា​សញ្ញា​មួយ​បាន​ប្រាប់​ពួក​យើង​អោយ​ដឹង​ថា នេះ​ប្រហែល​ជា​ត្រូវ​ដល់​ពេល​កូន​កើត​ហើយ ព្រោះ​យើង​បាន​រង់​ចាំ​ពេល​វេលានេះ​អស់​រយះពេល​ជា​យូរ​យារ​ណាស់​មក​ហើយ! (បន្ទាប់​ពី​កូន​ស្រី​ទី១​របស់​យើង ពិសិដ្ឋ ហ្រ្គេស សូហ្វៀ មាន​អាយុ៣ឆ្នាំកន្លះ យើង​សម្រេច​ចិត្ត​ និង​យល់​ព្រម​ជាមួយ​គ្នា​ថា​នឹង​យក​កូន​មួយ​ទៀត ហើយ​សង្ឃឹម​ថា​ជាកូន​ប្រុស​ទៅ ចុះ។)  យើង​ទាំង​២នាក់​រៀប​ចំខ្លួន​រួច​ជា​ស្រេច ដើម្បី​ទៅ​មន្ទីរ​ពេទ្យ​ឯក​ជន សម្ភព​សោភា ចំណែក​អីវ៉ាន់​ផ្សេងៗ​សំរាប់​កូន​តូច និង​សំរាប់​ឪពុក​ម្ដាយ​ក៏​រៀប​ចំរួច​ជា​ស្រេច​នៅ​ក្នុង​ឡាន​តាំង​ពីមួយ​ខែមុន​មក​ម្លេះ (ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​រៀប​ចំ​អោយ​ហើយ​ទៅ ក្រែង​លោ​កូន​កើត​មក​មុន​​ទៅ​ យើង​មិន​ចាំ​បាច់​ប្រញ៉េប​ប្រញ៉ាប់ ភ្លេច​នេះ​ ភ្លេច​នោះ ខ្វះ​មុខ ខ្វះ​ក្រោយ)។ រង់​ចាំ​បន្តិច ទំរាំ​ម៉ីង​របស់​ខ្ញុំ​មក​ដល់ យើង​ត្រូវ​ទៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ជាមួយ​គ្នា។ ចំណែក​ឯ​កូន​ស្រី​របស់​ខ្ញុំ សូ​ហ្វៀ ត្រូវ​នៅ​ជាមួយ​យាយ​នៅ​ផ្ទះ។ ម៉ីង​ខ្ញុំ​មក​ដល់​ហើយ ចឹង​យើង​ឡើង​ឡាន​ទៅ​មន្ទីរពេទ្យ​ជាមួយ​គ្នា។ ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​ផ្លូវ​ចិត្ត​របស់​ខ្ញុំ​ច្រាស​ច្រាល ចង់​ចាប់​នេះ​ចាប់​នោះ​ខុស តែ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បង្អាក់​បន្តិច​ ហើយ​ដក​ដង្ហើម​ធំ​មួយ​ដើម្បី​បន្ធូរ​ភាព​តាន​តឹង នឹង​ប្រមូល​អារម្មណ៍​មក​វិញ។ ងាក​មើល​មក​ទឹក​មុខ​ប្រពន្ធ​របស់ខ្ញុំ គាត់​បញ្ចេញ​អារម្មណ៍​ឈឺ​ចាប់​តាម​បែប​ស្ត្រី​ឈឺ​ពោះ​សំរាល​កូន តែ​មិន​ទាន់​ដល់​តំណាក់​កាល​ខ្លាំង​នៅ​ឡើយ​ទេ។

 

មកដល់​មន្ទីរពេទ្យ…

ម៉ោង​ប្រហែល​ជា​១១ យើង​បាន​ទៅ​ដល់​មន្ទីរ​ពេទ្យ។ ទៅ​ដល់​មន្ទីរពេទ្យ ប្រពន្ធ​នឹង​ម៉ីង​របស់​ខ្ញុំ​ចេញ​ពី​ឡាន ឯ​ចំណែក​ខ្ញុំ​វិញ​ត្រូវ​រក​កន្លែង​ចត​ឡាន។ ចូល​ទៅ​ដល់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​ពេទ្យ​នាំ​យក​ទៅ បន្ទប់​ពិនិត្យ ចេញ​មក​វិញ​ខ្ញុំ​សួរ​គាត់​ថា “ពេទ្យ​ថា​យ៉ាង​ម៉េច​ទៅ​ហើយ?” គាត់​គ្រាន់​តែ​លើក​ដៃ​ជា​សញ្ញា​ ដោយ​ប្រើ​ម្រាម​ដៃ​៣ នោះ​បញ្ជាក់​ថា ស្បូន​បើកបាន​៣សង់ទីម៉ែត្រហើយ។ បន្ទាប់​ពីរៀប​ចំឯកសារ​រួច​រាល់​ហើយ យើង​ត្រូវ​បាន​នាំ​ទៅ​បន្ទប់​សំរាក​រង់​ចាំ​មួយ ពេល​នោះ​បង​ប្រុស​របស់​ប្រពន្ធខ្ញុំ និង​ប្អូន​ថ្លៃ​គាត់​បាន​មក​ដល់​ល្មម ក៏​បាន​ជួយ​យក​អីវ៉ាន់​ចេញ​ពី​ឡាន​ឡើង​ទៅ​បន្ទប់​សំរាក​នៅ​ជាន់​ទី៧។ ចំណែក​ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​នឹង​ម៉ីង​ត្រូវ​ទៅ​សំរាក​នៅ​បន្ទប់​បន្ដោះអាសន្ន​សិន។ នៅ​ក្នុង​បន្ទប់​សំរាក​បន្ដោះ​អាសន្ន​នោះ ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្ដើម​មាន​កាអាការះឈឺ​ពោះ​ខ្លាំង​ជាង​មុន។ ខ្ញុំ​បាន​ទាញ​យក Ipad រួច​ បើក​កម្ម​វិធី​វាស់​ការ​រំញោច​ស្បូន  ដើម្បី​អោយ​ដឹង​ថា តើ​វា​ឈឺ​ញ៉ាប់​ ឬ​រង្វើល។ ការ​វាស់​បាន​បង្ហាញ​ថា ការ​ឈឺ​ពោះ​កាន់​តែឈឺ​ញ៉ាប់​ទៅៗ ពេល​នោះ​ម៉ោង​ប្រហែល​ជា១២ថ្ងៃ​ទឹក​ភ្លោះ​ក៏​បាន​ហូរ​ច្រើន​ជាង​មុន នឹង​មាន​លាយ​ឈាម​ផង (នោះ​បង្ហាញថា ការ​ឈឺពោះនេះ​ជិត​ដល់​ការ​សំរាល​កូន​កៀក​ជាង​មុន​ហើយ។) យើង​ក៏​បាន​ហៅ​ជំនួយ​ការ​ពេទ្យ​មក។ ពេទ្យ​បាន​មក​ដល់ ហើយ​បាន​ផ្ដល់​យោបល់​ និង​លំហាត់​មួយ​ចំនួន​សំរាប់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ ដើម្បី​កាត់​បន្ថយ​ការ​ឈឺ​ចាប់ រួច​ហើយ​ពេទ្យ​បាន​ប្រាប់​អោយ​ញ៉ាំ​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់​បន្តិច​សិន​ទៅ ដើម្បី​យក​កម្លាំង​​សំរាប់​សំរាល​កូន​ក្នុង​ពេល​បន្តិច​ទៀត​នេះ។ ខ្ញុំ​បាន​ជួយ​សំរួល​ដល់​ប្រពន្ធ​របស់​ខ្ញុំ​ដោយ​​ រៀបចំអាហារ​សំរាប់​គាត់ (អាហារ​ផ្ដល់​ដោយ​មន្ទីរពេទ្យ) ហើយ​បញ្ចុក​គាត់។ បន្តិចៗ​ម្ដងៗ​ គាត់​បើកមាត់​មួយ​ៗ​ហារ​មាត់ ទាំង​យក​ដៃ​អោប​ពោះ ដោយ​អាការះឈឺផ្អួលៗ។ ញ៉ាំ​បាន​តែ​២ទៅ៣ម៉ាត់​គាត់​ក៏​ឈប់​ថា​គ្មាន​អារម្មណ៍​ញាំ​ទេ ព្រោះ​ឈឺ​ពោះ​ណាស់ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​អោយ​ទឹក​គាត់​ផឹក​បន្តិច​ហើយ​ក៏​រៀប​ចំសំរាប់​គាត់​ទៅ​កាន់​បន្ទប់​សំរាល។ ម៉ីង​របស់​ខ្ញុំ​ទៅ ជាមួយ​គាត់ ចំណែក​ខ្ញុំ​ត្រូវ​នៅ​ញ៉ាំបាយ​បន្តិច​សិន រួច​ហើយ​ចាំ​ដូរ​គ្នា​ជាមួយ​នឹង​គាត់ម្ដង។

សូម​រង់​ចាំ​ភាគ​ទី២…

បង្ការ​គ្រោះថ្នាក់


នៅ​ខែ​មេសា​ឆ្នាំ​២០១០ ខ្ញុំ​នឹង​ក្រុម​គ្រួសារ​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​លេង​មិត្ត​ភក្ដិ នៅ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក។ ពេល​ទៅ​ដល់​នៅ​ទី​នោះ អ្វី​ៗ​ខុស​ប្លែក​ពី​ប្រទេស​ខ្មែរ​យើង​ខ្លាំង​ណា ទាំង​ហេដ្ឋា​រចនា​សម្ព័ន្ធ ផ្លូវ​ថ្នល់ ស្ពាន សួន​ច្បារ​ អាគារ ។ល។

message board - accident ahead

 

ពេល​មួយ​យើង​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​មើល​ល្ខោន​មួយ​ដែល​ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅនៅ​ក្នុង​រដ្ឋ Philadelphia គឺ​ប្រហែល​ជា​២​ម៉ោងកន្លះ។ ពេល​មើល​ល្ខោន​ចប់​សព្វ​គ្រប់​ហើយ យើង​ធ្វើ​ដំណើរ​ត្រឡប់​មក​វិញ នៅ​តាម​ផ្លូវ​មាន​ភ្លៀង ហើយ​ផ្លូវ​រអិល​ណាស់ ចឹង​ហើយ​ខ្ញុំ​សង្គេត​ឃើញ​មាន​ផ្លាក​សញ្ញា​ជា​ច្រើ​ន​ដែល​រដ្ឋ​នៅ​កន្លែង​នោះ​បាន​ដាក់​បង្ការ​អោយ​អ្នក​បើក​បរ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន និង​ជៀស​វាង​ការ​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដោយ​យថាហេតុ។

មាន​ផ្លាកសញ្ញា​ជាច្រើ​ន​បាន​ដាក់​រាយ​តាម​ផ្លូវ​ដែល​ក្រៅ​ពី​ផ្លាក​សញ្ញា​ចរាចរណ៍​ទាំង​ឡាយ ក៏​មាន​ដូច​ជា៖

  • មាន​ការ​ដ្ឋាន​នៅ​ខាង​មុខ ប្រហែល​ជា​១០០ម៉ែត្រ​ទៀត
  • ផ្លូវ​កំពុង​ជួស​ជុល​ផ្នែក​ខាង​ស្ដាំ សូម​រក្សា​ឆ្វេង ១០០ម៉ែត្រ​ខាង​មុខ
  • មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរាចរណ៍​នៅ​ខាង​មុខ​១០០ម៉ែត្រ​ទៀត

ខ្ញុំ​ឃើញ​ដូច្នេះ​ ខ្ញុំ​ស្ញើច​ណាស់​ថា​ ការ​ទំនាក់​ទំនង​ជា​សាធារណះ​នៅ​ស្រុក​គេ​ ពី​ការ​ប្រការ​ផ្សេងៗ​គឺ​ទូលំ​ទូ​លាយ ដោយ​ឡែក​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើងវិញ ខ្ញុំ​ជឿ​ជាក់​ថា ក៏​កំពុង​ឈាន​ទៅ​មុខ​តាម​បែប​តំណើរ​ខ្យង​ហើយ ព្រោះ​ផ្លាក​សញ្ញា​មិន​ទាន់​មាន​គ្រប់​គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ប្រាប់​ដំណឹងដល់​ប្រជា​ជន និង​អ្នក​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​អ្វី​ដែល​កើត​មាន​ឡើង​នៅ​ខាង​មុខ​ដែរ។ តើ​ពេល​ណា​ទៅ?

ប្រុង​ប្រៀប​ចិត្ត


ពិសិដ្ឋ​និង​ក្រុម​គ្រួសារ

បន្ទាប់​ពី​ការ​បានរួច​ហើយ ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​កាន់​តែ​ចំរើន​ឡើង​មួយ​កំរឹត​ទៀត​ ដោយ​សារ​តែ​ខ្ញុំ​បាន​រីក​ចំរើន​ខាង​ឯភាព​ទទួល​ខុស​ត្រូវ និង​កិច្ច​ការ​ជា​ច្រើន​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ជីវិត។

កាល​ពី​ឆ្នាំ២០០៩, កូន​ស្រី​របស់​យើង Sophia បាន​កើត នោះ​ជា​អ្វី​មួយ​ថ្មី​សំរាប់​យើង​ ដែល​វា​ជា​ទំនួល​ខុស​ត្រូវ​ខ្ពស់​មែន​ទែន។ ជីវិត​របស់​យើង​ប្រែ​ប្រួល​ខ្លាំង​ដោយ​សារ​កូន​មួយ​នេះ ធ្វើយ​អោយ​យើង​រឹត​តែ​មាន​ការ​ប្រុង​ប្រយ័ត្ន និង​ត្រូវ​រីក​ចំរើន​ឡើង​ក្នុង​នាម​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​មួយ​រូប។ ការ​មាន​កូន​បាន​បង្រៀន​យើង​ពិត​មែន​គឺ​ នាំ​អោយ​យើង​ស៊ូ​ទ្រាំ និង​មាន​ចិត្ត​អត់​ធ្មត់​ ហើយ​ពិសេស​បំផុត​គឺ​បង្រៀន​យើង​អោយ​ស្គាល់​ពី​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់។ ដោយ​ការ​មាន​កូន​ខ្លួន​ឯង​ធ្វើ​អោយ​យើង​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​ យល់​យ៉ាង​ខ្លាំង ពី​ទំហំ​ចិត្ត​ និង​សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​របស់​ឪពុក​ម្ដាយ​នីមួយ​ៗ ជាពិសេស​គឺ​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​យើង​ផ្ទាល់​តែ​ម្ដង។

ពេល​នេះ កូន​ទី២​របស់​យើង​ជិត​កើត​ហើយ “ពិសិដ្ឋ សក្ដិ ណូអេ” ដែល​នឹង​ត្រូវ​កើត​ក្នុង​ថ្ងៃ ទី១៥ ខែមេសា ឆ្នាំ២០១៣ ខាង​មុខ​នេះ។ ដល់​ពេល​ដែល​យើង​ត្រូវ​ត្រៀម​ចិត្ត​គំនិង​មួយ​សារ​ទៀត​ដោយ​សារ​ការ​ដែល​មាន​កូន​ទៅ​មួយ​ វា​ប៉ុណ្ណឹង​ទៅ​ហើយ ចឹង​ដល់​ពេល​ដែល​មាន​កូន​ទី២​ តើ​យើង​ត្រូវ​រៀន​អ្វី​ថ្មី​ទៀត​ទៅ? យើង​ជា​ឪពុក​ម្ដាយ​ពិត​ជាមិន​អាច​រង់​ចាំ​បាន​ទេ​ក្នុង​ការ​ស្វាគមន៍​ដល់​កូន​ប្រុស​របស់​យើង។ នេះ​បាន​បញ្ជាក់​ពី​ការ​រៀប​ចំ​ចិត្ត​គំនិត​ជាថ្មី​សំរាប់យើង​ទាំង​២នាក់ មាន​ន័យ​ថា ទំនួល​ខុសត្រូវ​កាន់​តែ​មាន​ទំហំ​ធំ​ជាមុន សេចក្ដី​ស្រឡាញ់​ត្រូវ​ចេះ​ថ្លឺង​ថ្លែង​អោយ​បាន​ល្អ កុំ​អោយ​មាន​កូន​ទី២ បែ​រជា​សេចក្ដីស្រឡាញ់​សំរាប់​កូន​ទី​មួយ​ស្រាល​ជាង។ តែ​យ៉ាង​ណា​ម៉ិញ ខ្ញុំ​គិត​ថា ខ្ញុំ​បាន​ត្រៀម​ចិត្ត​បាន​៧០ភាគរយ​ហើយ! សង្ឃឹម​ថា ៣០​ភាគរយ​ទៀត នឹង​កើត​ឡើង​ពេល​ដែល​កូន​កើត​មក។ ខ្ញុំ​ចូល​ចិត្ត និង​ស្រឡាញ់​ក្នុង​លក្ខណះ​ជាឪពុករបស់​កូនៗ​របស់​ខ្ញុំ។ មិន​អាច​រង់​ចាំ​បាន​ទៀត​ទេ!!!!

 

អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជា​ព្រះ​ពរ


កាល​ពី​៥ឆ្នាំ​មុន ខ្ញុំ​ចាំ​បាន​ថា ពេល​ខ្ញុំ​រៀប​ការ​ខ្ញុំ​កំពុង​តែ​ត្រៀម​ខ្លួន​ចូល​ទៅ​កាន់​ជីវិតមួយ​បែប​ទៀត​ ដែល​ខ្ញុំ​ពុំ​ដែល​មាន​បទ​ពិសោធន៍​ពី​មុន​មក។ ធ្លាប់​តែ​បាន​លឺ​ចាស់​ៗ​ និង​អ្នក​ដែល​បាន​រៀប​ការ​ហើយ គាត់​និយាយ​ពី​ជីវិត​ដែល​រៀប​ការ​ហើយ ដោយ​មាន​អ្នក​ខ្លះ​គាត់​និយាយ​ថា​៖

  • អ្នក​នឹង​លែង​មាន​សេរី​ភាព ដើរ​ហើរ​ស្រេច​តែ​ចិត្ត​ទៀត​ហើយ!
  • អ្នក​នឹង​មិន​សូវ​សំបូរ​លុយ​ចាយ​វាយ​ទេ ព្រោះ​ប្រពន្ធ​យក​ទុក​អស់​ហើយ!
  • ពិបាកណាស់! ឈ្លោះ​គ្នារាល់​តែ​ថ្ងៃ
  • ហត់​ណាស់! ដល់​ផ្ទះ​ម្ដងៗ​លឺ​តែ​សំលេង​ឈ្លោះ​គ្នា​ពាស​ណា​ពាស​ណី!
  • ….

នេះ​វា​បាន​ធ្វើ​អោយ​ខ្ញុំ​នឹក​ចាំ​មិន​ភ្លេច​ទេ​ ថា​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ​ប្រហែល​ជា​នឹង​បែប​ហ្នឹង​ដែរ ឬ​មាន​អ្វី​មួយ​ថ្មី​ទៀត! តែ​ខ្ញុំ​មិន​បាន​យក​គំនិត​បែប​នោះ​មក​ដាក់​នៅ​ក្នុង​ចិត្ត​ឡើយ​ ព្រោះ​ខ្ញុំ​ក៏​ដឹង​ទៀត​ដែរ​ថា មាន​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​រៀប​ការ​ហើយ គាត់​មាន​សេចក្ដី​សុខ​ខ្លាំង​ណាស់ ហើយ​ពួក​គាត់​បាន​អោយ​តំបូន្មាន​ថា៖

  • ជីវិត​អាពាហ៍ពិពាហ៍ នឹង​ធ្វើ​អោយ​អ្នក​ទៅ​ជាមនុស្សពេញ​វ័យ ចេះ​គិត​ពិចារណា និង​ស្វែង​យល់​ពី​រសជាតិ​នៃ​ជីវិត​ច្រើន
  • ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ​របស់​អ្នក​ទៅ​ នោះ​ជីវិត​របស់​អ្នក​នឹង​មាន​សុភមង្គល!
  • ជីវិត​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ជា​ព្រះ​ពរ​មក​ពី​ព្រះ!

ខ្ញុំ​ចាប់​ផ្ដើម​សម្លឹង​មើល​នូវ​អ្វី​ដែល​ជា​ភាព​វិជ្ជមាន​មក​ពី​មនុស្ស​ដែល​មាន​ជោគ​ជ័យ​ក្នុង​ជីវិត​ហើយ​ខ្ញុំ​ក៏​មិន​បាន​ភ្លេច​ដែរ​នូវ​ការ​គិត​របស់​អ្នក​មួយ​ចំនួន​ដែល​មើល​ឃើញ​ជីវិត​អាពាហ៍​ពិពាហ៍​ជា​ភាព​អាវិជ្ជមាន នោះ​ហើយ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ជៀសវាង។

ចំពោះបងប្អូនដែលមានប្រពន្ធវិញ ចូរស្រឡាញ់​ភរិយា…” អេភេសូ ៥៖២៥

នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ព្រះ​គម្ពីរ​បាន​ប្រាប់​ដល់​បុរស​ដែល​រៀប​ការ​ហើយ​អោយ​ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ ព្រោះ​នាង​គឺ​ជា​ទី​ស្រឡាញ់​របស់​យើង ហើយ​នាង​មិន​មែន​ជា​សត្រូវ​របស់​យើង​ទេ! ដូច្នេះ​ហើយ បុរស​ត្រូវ​ ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ! ត្រូវ​ថ្នម​ចិត្ត​នាង! ត្រូវ​អោយ​តម្លៃ​នាង! ត្រូវ​ផ្ដល់​សុភមង្គល​ដល់​នាង!​ ត្រូវ​ចំណាយ​ពេល​ជាមួយ​នាង! ត្រូវចេះ​ទុក​ចិត្ត​លើ​នាង! ត្រូវ​ផ្ដល់​តម្លៃ​ដល់​សមត្ថ​ភាព​ចាត់​ចែង​របស់​នាង! និង​មាន​ច្រើន​ទៀត​ដែល​បុរស​ជា​ប្ដី​ត្រូវ​ស្រឡាញ់​ប្រពន្ធ!

បងប្អូនដែលកោតខ្លាចព្រះគ្រិស្ដ ត្រូវគោរពចុះចូលគ្នាទៅវិញទៅមក។បងប្អូនជាស្ដ្រីដែលមានស្វាមី ត្រូវគោរពចុះចូល​នឹង​ស្វាមីរៀង​ៗ​ខ្លួន ដូចជាគោរពចុះចូលនឹងព្រះអម្ចាស់ដែរ ដ្បិតស្វាមីនាំមុខភរិយា …” អេភេសូ ៥៖២១-២៣

ដោយ​ឡែក​ប្រពន្ធ គឺ​គោរព ចុះ​ចូល​ នឹង​ស្វាមី ព្រោះ​ស្វាមី​ជា​មេគ្រួសារ ជា​អ្នក​ដឹកនាំ​ក្នុង​គ្រួសារ! បុរស​ត្រូវការ​កិត្តិយស​ពី​ប្រពន្ធ និង​ការ​ផ្ដល់​តម្លៃ​ដូច​គ្នា​ផង​ដែរ។ នៅ​ពេល​ដែល​ប្ដី​នឹង​ប្រពន្ធ​ចេះ​យល់​ចិត្ត​គ្នា នោះ​យើង​នឹង​ឃើញ​ក្រុម​គ្រួសារ​ របស់​យើង​កំពុង​ធ្វើ​ដំណើរ​ទៅ​កាន់​ដែន​ដី​មួយ​ដែល​យើង​ហៅ​ថា ដែន​ដី​សុភមង្គល!

នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ចាត់​ទុក​ជា​រឿង​មាន​តម្លៃ​បំផុត​សំរាប់​ជីវិត​របស់​ខ្ញុំ ព្រោះ​គ្រួសារ ជា​អទិភាព​ចម្បង​របស់​ខ្ញុំ ហើយ​នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​រាប់​វា​ជា​រឿង​សំខាន់ នោះ​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​យក​ចិត្ត​ទុកដាក់ និង​ផ្ដល់​តម្លៃ​ខ្លាំង​ណាស់! ព្រោះ​គ្រួសារ​ជា​ព្រះ​ពរ ហើយ​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ជា​ព្រះ​ពរ!